เชื่อว่าหลายคนทราบดีอยู่แล้วว่านักดนตรีเมทัลนอกกระแส หรือที่เรียกกันว่าพวก “นักดนตรีอันเดอร์กราวด์” มีงานประจำที่ไม่ใช้การเล่นดนตรีเมทัลหาเลี้ยงชีพกันทั้งนั้น ก็อย่างที่รู้กันว่าดนตรีแนวนี้มันยังไม่สามารถสร้างเงินได้เป็นกอบเป็นกำขนาดนั้น เอาแค่เล่นให้ได้ค่าตัวซักงานยังยากเลยครับ เพราะแบบนี้นี่เองหลายวงถึงไม่ได้เดินหน้าทำผลงานกันต่อเนื่องนัก “เอก-ธีรวัฒน์ ปิ่นพานิชการ” นักร้องนำและมือกีตาร์ของวงดนตรีแนวแธรช/เดธเมทัลนามว่า Past of the Pain ก็เช่นกัน

แต่อาชีพของพี่เอกนับว่าแปลกจากคนอื่นไปมาก เขาเป็น “นักมวยปล้ำ”

ผมบุกไปเยี่ยมเยียนพี่เอกถึงบ้านพักส่วนตัวบริเวณแยกสำราญราษฎร์ ซึ่งไม่ได้เป็นแค่ที่อยู่อาศัย แต่พี่เอกใช้เป็นสถานที่ซ้อมด้วย

 

เริ่มชื่นชอบมวยปล้ำตั้งแต่เมื่อไหร่

ก็ชื่นชอบมาตั้งแต่ 4 ขวบ สมัยฟรีทีวีเอามวยปล้ำมาฉาย รู้สึกชอบเพราะมันมีการใช้ศิลปะการต่อสู้ใกล้เคียงกับหนังกำลังภายในของจีน ซึ่งนักมวยปล้ำคนแรกที่ชอบก็คือ Sting เพราะชอบลีลาการต่อสู้ นอกจากนั้นก็ไปเช่าวิดีโอมวปล้ำจากร้านมาดู จนมันเริ่มซึมซับไปเรื่อย ๆ อยากเป็นนักมวยปล้ำบ้าง จนทำใหเราหันไปฝึกวิชาการต่อสู้ เช่น มวยไทย และ MMA รวมถึงช่วงอายุประมาณ 17 ปี ได้เคยคุยกับเพื่อนคือ คุณอรัญ สุดยอดแฟนพันธุ์แท้มวยปล้ำ ซึ่งปัจจุบันได้เสียชีวิตไปแล้ว คุยกันไว้ว่า “อีก 10 ปีมาเปิดค่ายมวยปล้ำกัน” แต่มันโชคดีที่มีอาจารย์ญี่ปุ่นคนนึงมาเปิดค่ายที่ไทยพอดีครับ

นอกจาก Sting แล้ว มีนักมวยปล้ำคนอื่นที่ชื่นชอบอีกไหม

ก็จะมี The Undertaker, Hulk Hogan, Stone Cold Steve Austin, The Rock, Goldberg และก็ชอบสายเทคนิคอย่าง Chris Benoit, Dean Malenko รวมไปถึงนักมวยปล้ำญี่ปุ่นอย่าง Great Muta, Shinsuke Nakamura, Kenny Omega แชมป์ค่าย New Japan Pro Wrestling และ Kota Ibushi แต่ที่ชอบที่สุดคือ Hayabusa นักมวยปล้ำระดับตำนานของญี่ปุ่น ซึ่งเสียชีวิตระหว่างการปล้ำครับ

แล้วค่ายมวยปล้ำของพี่เอกมีชื่อว่าอะไรครับ

มีชื่อว่า Gatoh Move Pro Wrestling ก่อตั้งโดยอาจารย์ Sakura Emi แกได้ออกมาจากค่ายเก่า แล้วได้เดินทางมาเที่ยวไทยปรากฎว่าติดใจ ก็เลยอยากลองทำสมาคมมวยปล้ำในไทยดู ในช่วงแรกรับแต่มักมวยปล้ำหญิง แต่กลายเป็นว่าตอนหลังเริ่มมีนักมวยปล้ำชายเริ่มมาฝึกบ้างเรื่อย ๆ อาจารย์แกก็เลยเริ่มฝึกนักมวยปล้ำชายจริงจัง ซึ่งนักมวยปล้ำคนแรกของค่ายก็คือล่ามที่ชื่อ “เคนจัง” และมีเพื่อนชื่อ Masahiro Takanashi  ที่พยายามสร้างชื่อให้สมาคมด้วยการปล้ำบนพื้นหญ้าที่สวนลุมฯ บ้าง สวนเบญฯ บ้าง จนเริ่มมีคนพูดถึงขึ้นมาบ้าง แต่ที่เปิดตัวเป็นทางการคือที่บาร์อะโกโก้ ย่านธนิยะ โดยใช้เวทีมวยในการปล้ำ พอเราทราบข่าวเลยลองไปดูด้วยตัวเอง พอดูจบจึงตัดสินใจเดินเข้าไปคุยกับอาจารย์เลยว่า “ผมอยากเป็นนักมวยปล้ำ ต้องทำยังไงบ้างครับ” อาจารย์จึงให้คำแนะนำเกี่ยวกับการฝึกซ้อม รวมถึงนัดแนะเวลาที่ต้องมารวมตัวกัน หลังจากนั้นค่ายก็เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง

แล้วฉายานักมวยปล้ำกับค่าย Gatoh Move Pro Wrestling มีชื่อว่าอะไร

ฉายาของผมใช้ชื่อ “EK Baki” จริง ๆ มันมาจากสำเนียงญี่ปุ่นเวลาเรียกอาจารย์ชื่อผมว่า “เอกกิ” ก็เลยลองเล่นคำกลับคำดูกลายเป็น “อิกเก” ซึ่งมีความหมายในภาษาญี่ปุ่นว่า การมุ่งไปหรือพุ่งไป ส่วนตัวหลังจริง ๆ ชื่อว่า Bakkie คือรถตะลุยทะเลทราย เพราะดูเข้ากับสรีระเรา แต่เราเริ่มรู้สึกว่าชื่อนี้คนไทยน่าจะยาก จึงเพี้ยนมาเป็น BAKI แทน เพราะเป็นชื่อการ์ตูนที่คนไทยส่วนมากจำได้ครับ

 

 

โชว์แรกกับค่าย Gatoh Move Pro Wrestling เกิดขึ้นตอนไหน

เดบิวต์ของผมเกิดขึ้นเมื่อ 6 ปีที่แล้ว ซึ่งเป็นวันเปิดตัวของค่ายอย่างเป็นทางการด้วย ตรงกับประมาณวันที่ 4 กันยายน 2012 แมตส์แรกที่เจอคือจับคู่กับอาจารย์ Yoneyama Saori ปะทะกับอาจารย์ Sakura กับโคชิทังกุ จากค่าย DDT Pro Wrestling เป็นนักซูโม่ด้วย สูงตั้ง 190 (เซนติเมตร) เราก็แพ้ไปตามระเบียบ ฮ่า ๆ

ตื่นเต้นมากมั้ยกับโชว์แรก

ก็ตื่นเต้นมาก เพราะเราไม่เคยขึ้นเวทีมาก่อน เต็มที่ก็แค่เคยโชว์ศิลปะการต่อสู้ในงานโรงเรียนครับ

เคยเจ็บตัวสุดหนักขนาดไหน

สำหรับผมคือคิ้วแตกระหว่างโชว์ครับ ส่วนอื่น ๆ ก็มีปวดหลัง ปวดเข่า เอ็นอักเสบ เคยบาดเจ็บจนเรื้อรังแต่ก็รักษาฟื้นฟูจนกลับมาปล้ำได้ รวมถึงฝึกโยคะเพื่อช่วยฟื้นฟูด้วยครัย

ฝึกซ้อมกันแบบไหนและเซฟตัวเองกันยังไงบ้างครับ

หลัก ๆ เลยก็ต้องออกกำลังกายสร้างกล้ามเนื้อให้คงที่ หมั่นซิตอัพและสควอชเป็นประจำ และสิ่งสำคัญของการฝึกมวยปล้ำอย่างแรกเลยคือเซฟตัวเองให้เป็นก่อน แล้วตามมาด้วยเซฟคู่ต่อสู้ยังไงให้ไม่ได้รับบาดเจ็บหนักครับ

ตกลงมวยปล้ำคือการแสดงหรือเรื่องจริง

อย่างที่หลาย ๆ คนทราบกันอยู่แล้วว่ามันคือกีฬาเพื่อการบันเทิง แต่ยังไงมันก็ยังเป็นกีฬาอยู่ดี ซึ่งไม่ใช่ใครจะอยู่ดี ๆ จะขึ้นมาจับทุ่ม ไปใช้ท่าได้ มีหลาย ๆ คนพูดแบบนี้แล้วลองมาฝึก สุดท้ายก็ท้อถอยออกไปหลายคน ต้องอย่าลืมว่ามันต้องฝึกซ้อมอย่างหนักและจริงจัง รวมถึงต้องฟิตร่างกายให้เหมือนนักกีฬาอาชีพอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นมาก ใครอยากเป็นนักมวยปล้ำต้องยอมรับข้อนี้ให้ได้ครับ

 

 

เร็ว ๆ นี้จะมีขึ้นปล้ำที่ไหนบ้างครับ

สำหรับผมจะมีการขึ้นปล้ำในศึก Grand Slam 6th Anniversary ในวันที่ 23 กันยายน 2018 ที่ K-Bank สยามพิฆเนศ สตูดิโอ สยามสแควร์วัน ซึ่งเป็นศึกชิงแชมป์โลกของค่าย Gatoh Move Pro Wrestling ระหว่างผม EK Baki และ Golem Thai ซึ่งถือเข็มขัดแชมป์อยู่ และเป็นศึกใหญ่ครบรอบประจำปีของค่ายด้วย ปีนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่สามนับตั้งแต่ครบรอบ 4 ปีเป็นต้นมา โดยมีความพิเศษเราจะเปลี่ยนจากการปล้ำบนเวทีกลับมาปล้ำบนเบาะแบบดั้งเดิมในบรรยากาศต้นตำรับของค่าย

และที่สำคัญคือการชิงแชมป์ครั้งนี้คือการชิงแชมป์เข็มขัดที่ใหญ่สุดของค่าย และ Golem Thai เป็นนักมวยปล้ำที่เดบิวต์มาพร้อมกัน แถมยังไม่เคยแพ้คนไทยด้วยกันเลย อีกทั้ง Golem Thai ยังเคยไปสร้างชื่อให้กับประเทศไทยด้วยการไปเป็นแชมป์แทคทีมที่ค่าย SPW ที่สิงคโปร์ เป็นแชมป์ One On Only Champion ของเมืองไทย แมตช์นี้จึงสำคัญมากที่ผมจะมีโอกาสขึ้นมาเป็นเบอร์หนึ่งของค่ายซักที

คิดว่าเพลงเมทัลและมวยปล้ำเหมือนกันหรือไม่

ผมมองว่ามันเหมือนกันตรงความฝึกฝน อีกอย่างที่เหมือนกันคือคนภายนอกมองว่ามันรุนแรง ผมก็คลุกคลีกับเพลงเมทัลมาได้ 17 ปีจนรู้สึกว่าถ้าคนเราเข้าใจมันได้คลุกคลีกับมัน ก็จะพบว่ามันเป็นความบันเทิงอย่างหนึ่งในชีวิตเรา ส่วนมวยปล้ำเองก็มีความเชื่อมโยงกับเพลงเมทัลตรงที่มีนักมวยปล้ำหลาย ๆ คนเลือกใช้เพลงเมทัลเป็นเพลงเปิดตัว มวยปล้ำกับเพลงเมทัลทั้งสองอย่างคือเรื่องรุนแรงที่ไม่ได้รุนแรง ทุกอย่างมันสุจริต เราไม่ได้ใช้ความรุนแรงนี้ในการทำร้ายใครให้เดือดร้อน แต่เราใช้ความรุนแรงถ่ายทอดให้คนอื่นได้เข้าใจในสิ่งที่เราตั้งใจสื่อสารครับ

มาพูดถึงวง Past of the Pain กันบ้าง จะมีผลงานใหม่มาให้ฟังเมื่อไหร่

ตอนนี้ทางวงกำลังเข้าห้องอัดกันแล้ว คาดว่าตุลาคมปีนี้น่าจะเสร็จสิ้นกระบวนการอัดทั้งหมด ส่วนอัลบั้มใหม่น่าจะวางแผงได้ช่วงเดือนธันวาคม โดยอัลบั้มจะมีชื่อว่า Your World, My World, Real World เป็นคอนเซปต์อัลบั้มเกี่ยวกับมุมมองของแต่ละคนในหลาย ๆ หัวข้อ เราถ่ายทอดมุมมองของเรา พอคุณฟังแล้วคุณมีมุมมองอย่างไร

 

 

นอกจากเล่นมวยปล้ำ เล่นดนตรี แล้วมีอาชีพอื่นประกอบด้วยหรือไม่

ตอนนี้ก็ช่วยกิจการยาฆ่าปลวกของที่บ้าน เร็ว ๆ นี้ก็อยากพัฒนาพื้นที่ของบ้านเป็นโฮสเทล แล้วก็มีความฝันเล็ก ๆ ว่าอยากมีเวทีมวยปล้ำเป็นของตัวเองไว้โชว์ด้วย ไว้ซ้อมด้วย มันจะได้จัดการอะไรง่ายขึ้นครับ

แบ่งเวลายังไง

ก็โชคดีที่ว่าร้านปิดไว บ่ายสามก็ปิดแล้ว หลังจากนั้นก็ฟรี ก็เลยแบ่งเวลาง่าย มวยปล้ำก็ซ้อมสองวัน/สัปดาห์ ส่วนวงก็ซ้อมวันเดียว และตอนนี้ก็มีโปรเจคอีกวงแนวโครสโอเวอร์ฮาร์ดคอร์ เร็ว ๆ นี้จะมีผลงานออกมาให้ฟังนะครับ จริง ๆ แล้วคนเรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากัน จริง ๆ ถ้าเราซอยเวลาและจัดการกับมันได้ มันก็จะเป็นการใช้เวลาที่คุ้มค่ามาก

สุดท้ายแล้วฝากผลงานของตัวเองด้วยครับ

ขอฝากผลงานวง Past of the Pain ที่แฟนเพจ facebook.com/pastofthepain จะคอยอัพเดตเพลงและโชว์ต่าง ๆ ของวงตลอดเวลา ส่วนปีหน้าจะมีโชว์ที่ญี่ปุ่นด้วยในเดือนพฤศจิกายน พอดีได้คอนเนคชั่นมาจากนักมวยปล้ำญี่ปุ่นที่เป็นเมทัลเฮด เค้ามาชวนเราไปเล่นเราก็ตอบตกลงทันที และขอฝาก Gatoh Move Pro Wrestling ไว้ด้วยครับ มาลองสัมผัสอีกหนึ่งทางเลือกกันดูว่ามวยปล้ำคนไทยเป็นอย่างไร รับรองว่าจะได้ทั้งความสนุกและแง่คิดกลับไปแน่นอนครับ

 

 

ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องใช้การฝึกฝนจนประสบความสำเร็จ ดูเหมือนว่าประโยคนี้จะใช้ได้ในชีวิตจริง ๆ เราคงได้เห็นแล้วว่าเอกต้องผ่านการฝึกฝนและตั้งใจขนาดไหนกว่าจะก้าวข้ามกลายมาเป็นนักมวยปล้ำอาชีพได้ แถมยังแบ่งเวลามาเล่นดนตรีเมทัลกับวง Past of the Pain ได้อีก ถือว่าเป็นอีกหนึ่งบุคคลที่ได้ทำตามความฝันอย่างที่ตัวเองตั้งใจ ใครที่รู้สึกท้อแท้หมดไฟหวังว่าบทสัมภาษณ์นี้จะช่วยเติมไฟให้พวกคุณได้ไม่มากก็น้อยนะครับ

ส่วนในวันที่ 23 กันยายน 2018 ใครว่าง ๆ อย่าลืมแวะไปเชียร์ EK Baki ให้คว้าแชมป์ของค่าย Gatoh Move Pro Wrestling ด้วยนะครับ

รายละเอียดเพิ่มเติม → facebook.com/GatohMoveProWrestling

Jeddy Tragedy

นักร้องนำวงเดธคอร์ Tragedy of Murder, ผู้ร่วมก่อตั้งและนักเขียน Headbangkok
ชอบเล่นมุกกริบ ชอบหยิบแบงค์ 20 จากกุมารในบ้าน และต้องฟังเพลงของวง Oasis ทุกวันจนแม่รำคาญ