ตอนแรกจะจั่วหัวว่า ใครฆ่าท่านพ่อ!? แต่เรื่องราวมันไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดนั้น และพี่แรนดี้ บลายก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น

เรื่องมันมีอยู่ว่า ฟรอนต์แมนวง Lamb of God ขวัญใจพวกเราเพิ่งถูกกลุ่มคนห้าคนรุมกระทืบก่อนขึ้นแสดงคอนเสิร์ตในกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์เมื่อคืนวันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายนที่ผ่านมาครับ เขาเล่าผ่านอินสตาแกรมของตัวเองเกี่ยวกับคราวเคราะห์ครั้งนี้เอาไว้ว่า

“เมื่อคืนนี้ตอนราว ๆ เที่ยงคืนผมเดินเล่นไปไกลจากโรงแรมตัวเองหนึ่งบล็อกเพื่อสำรวจอะไรไปเรื่อย ๆ หลังจากที่ผมถ่ายรูปเฟรมนี้เสร็จปุ๊บ ผมก็พบเข้ากับกลุ่มวัยรุ่นราว 5-6 คน (ที่น่าจะอายุราว ๆ 16-18 ปี?) สวมเสื้อฮู้ดและกางเกงวอร์มยืนรายร้อมรอบตัวผม ‘เยี่ยมเลย ไอ้ห่า กูโดนเข้าแล้วไง’ ผมคิดในใจ ผมเริ่มออกวิ่งอย่างรวดเร็วไปสู่ถนนฝั่งตรงข้ามจุดที่ผมอยู่ (ซึ่งมันเป็นจุดที่แย่มากในการถูกต้อน) พยายามจะจับตามองพวกเขาทั้งหมดไปด้วยในเวลาเดียวกัน มีเด็กคนนึงตามผมมาทันในฝั่งซ้ายแล้วก็ เปรี้ยง ใครบางคนหวดผมเข้าที่หัวอย่างจังจากด้านหลังด้วยอะไรบางอย่าง (ผมคิดว่าพวกเขามีไม้หรืออะไรติดมาด้วย) ผมนี่มองเห็นดาวไปแป๊บนึงเลย หลังจากนั้นผมก็ได้ยินเสียงแตรรถและแท็กซี่ก็ขับเข้ามาหาไอ้เด็กพวกนี้ ผมพยายามจะยืนขึ้นมาและสลัดพวกมันออกไป เพราะไอ้เด็กพวกนี้ทำให้ผมของขึ้นได้ที่เลยแหละ

“ก็เหมือนกับไอ้พวกน่าสมเพชและอ่อนแอคนอื่น ๆ ทั่วทั้งโลก พวกมันเข้ามาหาผมทีละหลายคนจากด้านหลัง ผมไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะทุบพวกมันซักคนเดียวก็เพราะมีแท็กซี่มาก่อน (ขอบคุณมาก ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม) และแท็กซี่ก็ไล่พวกมันไปในขณะที่ผมพยายามจะยืนขึ้นมา แว่นผมพังไปแล้ว (ดีที่ยังมีคอนแทคเลสน์อยู่) หมวก Surf City ที่มีบาร์ Black Flag ก็หายไปด้วย (แต่ผมซื้อหมวกใบใหม่แล้วแหละ) บุหรี่ไฟฟ้าของผมก็หายไปด้วย (แต่ผมก็มีอันอื่นอยู่) และผมก็ได้แผลเปิดที่ไหล่พร้อมกับอาการปวดหัวนิดหน่อยติดตัวกลับมาด้วย (แต่มันก็ไม่มากมายอะไรนัก จะแย่กว่านี้ถ้าพวกนั้นมีมีดมาด้วย)

“ผมยังอยู่ตรงนี้ ผมสบายดี

“ผมเคยอยู่ในสถานที่ที่แย่ที่สุดบนโลกมาแล้วและก็สามารถออกมาได้โดยไร้รอยขีดข่วนมาแล้ว แต่เมื่อคืนนี้ผมใจลอยไปหน่อยและก็เสียศูนย์ไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง นั่นมันเป็นอะไรที่ ที่โง่เง่ามาก ๆ สำหรับผมเลย และผมก็จ่ายค่าโง่ของผมไปแล้ว สิ่งที่ผมได้รับบทเรียนจากเหตุการณ์ครั้งนี้ก็คือ จงตื่นตัวเข้าไว้ และเมืองดับบลินจงรู้ไว้เลย ผมยังคงรักที่นี่ และผมก็ไม่กลัวเลยที่จะกลับมาที่นี่ เมืองนี้เป็นเมืองที่น่าหลงไหล แต่… ได้โปรดทำหมันลูกหลานสันดานเสียของพวกคุณด้วย เพราะครั้งต่อไปพวกเขาอาจจะไปฟาดเข้าที่หัวของคนที่ไม่ได้แข็งเท่าผม และเขาคนนั้นอาจจะเสียชีวิตก็ได้ พวกเขาไม่ได้พยายามจะปล้นผม พวกเขาแค่ต้องการจะทำร้ายคน มันไม่มีอะไรเป็นเรื่องส่วนตัวสำหรับพวกเขา นี่มันทำให้ผมเศร้ามากเมื่อนึกถึงเด็กเหล่านี้ เพราะงั้นนะ ดับบลิน ขอโทษด้วยที่การแสดงในคืนนี้มันจะออกมาแย่ไปซักหน่อย ผมพยายามทำดีที่สุดแล้วเพื่อพวกคุณทั้งหมด…”

และในระหว่างโชว์ของวง Lamb of God ในกรุงดับบลิน บลายก็มอบเพลง “512” ให้กับเหล่าเด็กน้อยผู้คิดร้ายกับเข้าด้วยพร้อมกล่าวว่า “เพลงนี้สำหรับไอ้เด็กห้าคนที่รุมกระทืบผม กูหวังว่าหัวของพวกมึงจะโดนตีนเข้าจัง ๆ บ้างนะ”

Sometimes doing what you love comes at a price: here's the Samuel Beckett bridge in Dublin, Ireland. Last night around midnight I walked one block away from my hotel to take some long exposures- right after I shot this very frame, I looked up & saw 5 or 6 teenage dudes (16 to 18 year olds?) in hoodies & track pants spreading out around me. "Well, crap, I guess it's on" I thought. I started stepping quickly into the street away from the little cul-de-sac where I was (it was a bad spot to be trapped), trying to keep my eye on all of them at the same time. One kid drew up to my left getting close & BLAM- someone else hit me in the head from behind with something (I think they had a stick or whatever)- I saw stars for a second, then I heard car horns & a cabbie was driving at these kids & I was standing in the street trying to shake it off, because that little fucker had rang my bell pretty good. Like all cowards & weaklings all over the world, they came at me in numbers and struck from behind. I never even had a chance to smash one of the little shits because the cabbie (thank you, whoever you are) scattered them while I was regaining my wits. So now my glasses are gone (but I have contacts), my new Surf City hat w/the Black Flag bars is gone (but I brought another hat), my new e-cig is gone (but I have others), & I have a split open elbow & a bit of a headache (but it could have been much, much worse- I could have caught a knife). I remain grateful- I'M FINE. I've been in some of the sketchiest neighborhoods on earth & escaped unharmed, but last night I got distracted & forgot my street smarts for a couple of minutes. That was very, VERY stupid of me, & I paid the price. So lesson learned here is STAY ALERT, y'all. And Dublin- I still love you, I'm NOT afraid to come here, it's a lovely city, BUT… please neuter & spay your feral children, because next time they might club someone whose head isn't as hard as mine & kill them. They didn't even try to rob me, they just wanted to hurt someone, anyone – it was nothing personal for them- this makes me very SAD for these children. So Dublin, sorry if tonight's show was a little rough- I did my best for y'all…

A photo posted by D. Randall Blythe (@drandallblythe) on

ที่มา – Blabbermouth.net