นอกจากสมาชิกวงไอดอล BNK48 บางคนจะนิยมชมชอบในการฟังเพลงเมทัลจนหลายคนตกใจ เหล่านักดนตรีสายหนักในซีนดนตรีของเราเองก็ชื่นชอบ BNK48 ไม่แพ้กัน ถ้าจะยกตัวอย่างให้เห็นเป็นรูปธรรมก็เช่นการที่วงโพสต์ฮาร์ดคอร์สมัยใหม่อย่าง Nobuna หยิบเพลง “คุกกี้เสี่ยงทาย (Koisuru Fortune Cookie)” มาเรียบเรียงใหม่ในสไตล์ตัวเอง เป็นต้น

การได้เห็นศิลปินเล่นเพลงหนัก ๆ โหด ๆ หันมาคลั่งใคล้สาวน้อยน่ารักสดใสวัยกระเตาะก็เป็นภาพที่แปลกตาไม่น้อย และเนื่องด้วยเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา วันที่ 13-14 มกราคม ที่เดอะมอลล์งามวงศ์วานมีการจัดอีเวนต์จับมือของ BNK48 พอดี ทางเราก็เลยบุกไปถึงที่เพื่อพูดคุยกับเหล่าชาวร็อกผู้พักจากเสียงดนตรีอันดิบกร้าวและมาทำตัวเป็นโอตะกันอยู่ในงานนี้ ว่าพวกเขาคิด-รู้สึกยังไงกันบ้าง และก็ได้พบกับ กั้ง-สกุลฉัตร ฉัตรกุล ณ อยุธยา นักร้องนำวง The Rocket Whale, เอ็มเดย์-บดินทร์ เตชะกฤดาธิการ มือกีตาร์วง Stray Wolves และ เพลง-อิทธิพล ทองบุญมา นักร้องนำวง The 90’s ที่แต่ละคนก็มีโอชิและความเห็นที่แตกต่างกันไปเรื่องของความเป็นไอดอล จากการพูดคุยกันกับแต่ละคนสั้น ๆ พบว่าแต่ละคนมีความคลั่งใคล้ที่เข้มข้นไม่แพ้โอตะคนอื่นเลยทีเดียว

 

เพลง The 90’s – โอชิครูแก้วผ่านความเป็นนักดนตรี

แม้จะเป็นร็อกเกอร์มาดขรึม แต่เมื่อได้รับความสดใสจาก แก้ว-ณัฐรุจา ชุติวรรณโสภณ หรือที่เหล่าโอตะเรียกกันติดปากว่าครูแก้ว ก็เห็นได้ชัดว่าเพลงมีรอยยิ้มปรากฎให้เห็นบนใบหน้า เราจึงไม่รอช้าเข้าไปถามไถ่ถึงสิ่งที่เกิดขึ้จากการต่อแถวจับมือในวันนี้โดยพลันเพื่อไม่ให้รายละเอียดต่าง ๆ จางหายไป

 

วันนี้มาจับมือใคร

มาจับมือครูแก้วครับ

รู้สึกยังไงบ้าง

อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำ บอกให้เธอฟังไม่ได้ซํกคำครับ (หัวเราะ)

ตอนที่จับมือคุยอะไรกันบ้าง

ครูแก้วเค้าเป็นฝ่ายชวนเราคุยฝ่ายเดียวครับ ถามว่าทำไมถึงชอบเค้า ผมก็เลยบอกว่าเพราะเห็นว่าเป็นนักเปียโน เล่นดนตรีเหมือนกัน อะไรงี้ครับ เค้าก็ถามว่าเราเล่นอะไร แต่พอเค้าถามเสร็จเราจะตอบต่อก็ไม่ทันละ โดนลากออกมา

พอมาเป็นโอตะนี่รู้สึกแตกต่างจากก่อนหน้านี้มั้ย

แรก ๆ ก็เขินครับ เวลาเราดูอะไรเกี่ยวกับน้อง ๆ ในมือถือเงี้ย ก็จะเขินคนรอบข้าง แต่หลัง ๆ มาก็เริ่มรู้สึกว่า ก็กูชอบอะ

มองว่าไอดอลเหล่านี้แตกต่างจากอาชีพศิลปินแบบเรามั้ย

มันขึ้นอยู่กับวิธีการที่เราติดตามเค้าตั้งแต่แรกมากกว่า เลยดูแตกต่างกัน มันดูมีความพิเศษมากกว่าปกติทั่วไป ประมาณนั้นครับ

กับ BNK นี่หมดไปเท่าไหร่แล้ว

ยังน้อยครับ สำหรับงานจับมือครั้งแรกนี่ก็ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีเหมือนกัน

ถ้าบอกอะไรกับคามิโอชิเราได้?

เป็นไปได้อยากให้ครูแก้วมาเล่นเปียโนให้ The 90’s ซักเพลงนะครับ!

 

ติดตามผลงานของ The 90’s ได้ที่เพจเฟซบุ๊ก THE90’s และ Screamlab Records

 

เอ็มเดย์ Stray Wolves – “รักนะครับ”

ส่วนตัวจดจำพี่เอ็มเดย์ในฐานะมนุษย์โลกที่มีความกวนตีนสูงมากคนนึง การได้มาเห็นอีกมุมหนึ่งในอีเวนต์จับมือถือเป็นเรื่องที่เซอร์ไพรส์มากพอตัว คามิโอชิของพี่เอ็มเดย์คือครูแก้วเช่นเดียวกับเพลง The 90’s ศิลปินร่วมค่าย Screamlab ซึ่งถึงแม้จะค่ายเดียวกัน โอชิเดียวกัน แต่ความเห็นย่อมไม่เหมือนกันแน่นอน พี่เอ็มพูดคุยกับเราได้ความว่า

 

วันนี้มาจับมือใครครับ

แก้วครับ

รู้สึกยังไง

ตื่นเต้นมากครับ

ตื่นเต้นในแง่มุมไหน

ครั้งแรกก็แบบ… เราไม่เคยคุยกับเค้าไง ก็ตื่นเต้นไม่รู้จะคุยอะไร

ชอบเค้าเพราะอะไร

ครั้งแรกที่เห็นคือเห็นตอนเค้าเต้นคุกกี้เสี่ยงทาย เค้าน่ารักดี ก็เลยตามดู แล้วก็มาเจอว่าเค้าเล่นดนตรีด้วยนี่นา เล่นเก่งด้วย เกียรตินิยมด้วย เพราะเค้าเล่นดนตรีเก่งนี่แหละ

เพื่อน ๆ แซวมั้ยตอนมาเป็นโอตะ

แรก ๆ ก็แซว แต่หลัง ๆ มันก็มาเข้าร่วมนะ

คิดว่าเค้าต่างจากอาชีพศิลปินแบบเรามั้ย

ไม่ต่างหรอกครับ เพราะว่าเค้าก็ต้องฝึกซ้อมเหมือนกัน อย่างเราเราเล่นดนตรีเราก็ต้องซ้อม แต่ว่าเค้ามาไกลกว่าเราแล้ว เค้าก็น่าจะต้องพยายามให้เยอะกว่า ซ้อมให้เยอะกว่าเราด้วย

คิดยังไงเรื่องไอดอลมีแฟน?

รู้สึกยังไง… จริง ๆ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไหร่ แต่ว่าอยู่ที่การวางตัวของเค้ามากกว่า ว่าเค้าวางตัวยังไง เค้าก็ต้องดูคนในวงด้วย อย่าให้คนในวงต้องมาเดือดร้อนครับ

นอกจากครูแก้วแล้วโอชิใครอีก

ปูเป้ครับ เค้าเหมือนคนสติไม่ดีอะครับ ผมชอบ ชอบคนสติไม่ดี

ถ้าชวนครูแก้วมา feat. ในวง Stray Wolves ด้วยได้จะให้เล่นตำแหน่งอะไร

อย่างครูแก้ว ถ้ามาเล่นกับ Stray Wolves ก็ต้องเป็นซินธิไซเซอร์ครับ น่าจะจัดจ้านน่าดู

กับ BNK หมดไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว?

ยังไม่เยอะ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเสื้ออะไรพวกนี้ นี่เดี๋ยวจะเอามาใส่เล่นคอนเสิร์ตด้วย

ปิดท้าย ให้บอกอะไรครูแก้วหน่อยเผื่อเจ้าตัวมาอ่าน

“รักนะครับ”

 

ติดตามผลงานอันเกรี้ยวกราดของวง Stray Wolves กันได้ที่เพจ facebook.com/StrayWolvesthai

 

กั้ง The Rocket Whale – “เฌอปรางเป็นกัปตันที่เก่งที่สุดในโลก”

ถ้าใครเป็นเพื่อนกับพี่กั้ง นักร้องนำวง The Rocket Whale โพสต์ฮาร์ดคอร์ไทยตัวแรง ในช่วงหลังจะพบว่าแทบไม่มีคอนเทนต์ที่เกี่ยวกับวงตัวเองเหลืออยู่แล้ว เป็นเรื่องของน้องเฌอปราง อารีย์กุล กับตันวงล้วน ๆ (เพื่อนร่วมวงจะดีใจหรือเสียใจดี!) ความเป็นโอตะของพี่กั้งเข้มข้นถึงขั้นที่เจ้าตัวออกตัวเองเลยว่า บัตรจับมือใบเดียวไม่มีทางพอ ความรักที่พี่แกมีให้น้องเฌอจะมากจะน้อยแค่ไหน เราลองไปคุยกับเค้ากัน

 

วันนี้มาจับมือใคร

เฌอปรางครับ กำลังรออยู่เลย รอบพิเศษ*เท่านั้นครับ

(*รอบพิเศษ คือการรวมบัตรจับมือหลาย ๆ ใบเพื่อเพิ่มเวลาในการจับมือต่อรอบให้มากขึ้นได้ ปกติแล้วจะอยู่ที่ราว 8-10 วินาทีต่อบัตร 1 ใบ)

รู้สึกยังไงกับการเป็นโอตะ

รู้สึกว่า ได้เพื่อนในวงการเพลงใต้ดินเยอะแบบ ยิ่งกว่าตอนไปงานใต้ดินเองซะอีกครับ เยอะกว่าตอนทำวงอีก (หัวเราะ) ตอนแรกก่อนที่ผมจะมาเป็นโอตะอะไรงี้ ผมเห็นพวก Nobuna เค้าแชร์ ๆ เรื่องนี้กัน ก็เห็นแล้วว่าอย่างน้อย ๆ ก็มีเพื่อนอะ หลังจากนั้นก็คือเริ่มรู้มากขึ้นมาเฮ้ย คนในวงการใต้ดินเองก็ไม่ใช่น้อย ๆ นะที่เป็นแฟนคลับ BNK48 เหมือนกัน

ทำไมต้องเฌอปราง

แรกสุดเลยผมรู้จักยูนิต อร-แก้ว แล้วก็… น้ำหนึ่งมั้ง ในคลิปที่เต้นเพลงคุกกี้ฯ อะครับ แล้วทีนี้รุ่นน้องที่ที่ทำงานผมก็มารู้ว่า เฮ้ย ผมเริ่มชอบ เริ่มตามวงนี้ เค้าก็บอกว่าชอบเฌอปราง เฌอปรางน่ารัก ผมก็เลยลองไปดูคลิป BNK Senpai อะไรพวกนี้ครับ คลิปแรก เฌอปราง เท่านั้นแหละครับ ยอมถวายหัวใจใหทันที

หมดไปเท่าไหร่แล้ว

(หัวเราะหน้าเจื่อน) โอ้ย หลักพันนี่แหละครับ ขอไม่เปิดเผยตัวเลขแล้วกัน หลักพัน ๆ

คิดยังไงเรื่องไอดอลมีแฟน

คือสำหรับผมก็ไม่ได้มีปัญหานะ คือไอดอลก็เป็นมนุษย์คนนึงเหมือนกันครับ แต่ส่วนตัวผมเองเงี้ย คงรู้สึกเหมือนว่า เฮ้ย ผู้หญิงที่เราชอบคนนึงไปมีแฟนแล้วนะ มันก็จะเศร้า ๆ เหมือนกันอะ แต่ก็คือไม่ได้รู้สึกว่าจะไปกดดันให้เค้าต้องออกจากวงอะไรขนาดนั้น ก็ติดตามผลงานต่อไปครับ

ถ้าเวลาจับมือยังนานไม่พอ เราเปิดพื้นที่ตรงนี้ให้บอกอะไรน้องเฌอปรางก็ได้

เฌอปรางเป็นกัปตันที่เก่งที่สุดในโลกครับผม จะติดตามผลงานตลอดไปครับ!

 

สำหรับคนที่อยากติดตามผลงานของวง The Rocket Whale สามารถไปกดไลค์เพจหลักอย่างเป็นทางการกันได้ที่นี่

 

นอกจากทั้งสามคนนี้แล้วก็ได้พบเจอกับเหล่าเมทัลเฮดอีกหลายคนในงานจับมือครั้งนี้ ซึ่งก็พอจะสรุปได้ว่าด้วยความน่ารักสดใสของไอดอลแล้ว ต่อให้คุณจะเป็นศิลปินที่สร้าง-เสพผลงานได้กันมาแบบดิบเถื่อนเกรี้ยวกราดแค่ไหน สุดท้ายแล้วมันก็ต้องมีมุมที่แพ้ทางให้กับความอ่อนโยนกันจนได้แหละน่า 555

ซึ่งนี่ก็เป็นเพียงแค่ส่วนน้อยจากบรรดาศิลปินสายร็อก-เมทัลใต้ดินในเมืองไทยครับ ความจริงแล้วมีมากกว่านี้อีกแน่นอน เอาไว้ถ้ามีโอกาสได้ไปงานจับมือและเจอศิลปินคนไหน เราค่อยมาพบกันใหม่ใน สนทนาประสาโอตะ ตอนใหม่ครับผม สำหรับวันนี้ขอไปหัดเต้นคุกกี้เสี่ยงทายให้แม่นก่อน สวัสดีจ้า!

ผู้ร่วมก่อตั้ง และบรรณาธิการ (สมัครเล่น) ของ Headbangkok.com ชอบฟังเพลงทุกแขนง แต่ตัดขาดจากร็อกโวยวายไม่ได้ เลี้ยงเบียร์ได้เวลาพบเจอตามคอนเสิร์ตครับผม