Gerard Way นักร้องนำวง My Chemical Romance และผู้แต่งคอมิก The Umbrella Academy โพสต์อินสตาแกรมเล่าถึงฝันประหลาดที่เกิดขึ้นล่าสุดผ่านโพสต์บนอินสตาแกรมของตนเอง

เขาเล่าว่าฝันเห็นภาพของตนเองกับครอบครัว (แม่ ภรรยา และลูกสามคน ซึ่งจริง ๆ แล้วในชีวิตจริงเขามี Bandit ลูกสาวแค่คนเดียว) กำลังรับประทานอาหารกันอยู่ที่ร้านอาหารของ Bon Jovi และรับชมการแข่งขันเบสบอลไปด้วย แต่ต้องออกจากร้านก่อนการแข่งขันจบเนื่องจากต้องไปร้องเพลงในสถานที่อื่น และพบกับรถติดอย่างหนักจนคนขับรถไม่สามารถมารับได้ตามเวลาที่นัดไว้ เขาจึงออกไปเดินเล่น และพบว่าตัวเองโผล่มาอยู่ที่ประเทศอิตาลี ก่อนจะตื่นขึ้นมาบนโลกแห่งความเป็นจริง

หลังจากตื่นขึ้นมา Gerard เล่าว่าเพลง “The Show Must Go On” ของวง Queen ดังก้องอยู่ในหัวเขา จนต้องนำมาเล่าให้ทุกคนได้ฟังกันผ่านโพสต์นี้ ย่อหน้าสุดท้ายของโพสต์ดังกล่าว Gerard เล่าว่า

“ผมไม่ได้จะใช้เพลงนี้เพื่อบอกว่าผมและวงจะกลับไปขึ้นเวทีกันในสถานการณ์โลกที่เป็นแบบนี้หรอกนะครับ สุขภาพและความปลอดภัยของทุกคนคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเรา และเรารู้ดีว่าเมื่อเวลาที่ถูกต้องมาถึง เมื่อวันนั้นมันมาถึงจริง ๆ เราจะได้กลับไปขึ้นเวทีกันอีกครั้ง ผมคิดว่าเพลงของ Queen มันเป็นเพลงที่ตีความได้หลากหลาย ถ้าคุณไม่ได้เปิดฟังมันมานานแล้วล่ะก็ ลองอีกซักทีก็ดีนะครับ”

ซึ่งเนื้อหาตรงนี้ก็ทำให้เราสามารถสรุปได้ว่า เมื่อสถานการณ์การแพร่ระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธ์ุใหม่ หรือโควิด-19 จบลง วง My Chemical Romance จะยังคงเดินหน้าออกทัวร์รียูเนียนให้แฟนเพลงได้รับชมกันต่อ ไม่แยกย้ายกันไปให้ต้องรอนานระดับ 7 ปีเหมือนที่ผ่านมา

“The Show Must Go On” เป็นเพลงที่ปล่อยออกมาในอัลบั้ม Innuendo เมื่อปี ค.ศ. 1991 ซึ่งเป็นอัลบั้มรองสุดท้ายของวง Queen และเป็นอัลบั้มสุดท้ายในชีวิตของ Freddie Mercury นักร้องนำของวง ที่เสียชีวิตในปีเดียวกันด้วยโรคเอดส์ด้วยวัยเพียง 45 ปี

View this post on Instagram

Woke up from a strange dream last night. In it, my Mom and I were at Bon Jovi’s Bar And Grill drinking frozen margaritas and eating fried plantains. The Padres were playing against the Yankees in the world series, but the Padres were playing for La and wearing Dodgers uniforms. Then, my Mom, Linds and I and our children (yes, plural), were at a stadium in Pasadena watching it. Mid-game, the score was 21 Yankees and 9 Padres/Dodgers, but La was rallying and shouting “We’ll Fix It!”, and that slogan was emblazoned on all the teleprompters, but it wasn’t looking good for the Padres and Jimmy Fallon was in a rocket with an audience member for the halftime show and they were doing this really dangerous daredevil type stunt. Bandit was with us and a teenager, but we also had two boys, about three years apart from each other, and they were constantly messing with each other and we had to have stern talks with them. The older boy had kind of wild long-ish dark hair, and the younger boy had shorter spikey blonde hair and glasses. We encountered a really crazy tall high-tech toilet, but none of us knew how to use it. Then we left the game early because I had to go sing Cancer at a college in Philadelphia, for some kind of end of year Christmas pageant at the school, sponsored by Heavy Metal Magazine. So then the stadium was in NY, and we were in NJ waiting for the driver to take us to Philly, but I didn’t tell the driver we left early and needed to be picked up in NJ, and he was stuck in post-game traffic, so it was looking like I was going to miss my performance. While waiting for the driver, I would go on these short walks and if I walked a few blocks through twists and turns, I would be in Italy. I woke up and this song by Queen was in my head and that’s my night and morning. I had a little more hope. I don’t take the song to mean that the guys and I would just get back on stage despite world events and recommendations. Everyone’s health and safety is most important to us. And we know when the time is right, whenever that day comes, we will get on stage again. I think the Queen song has multiple meanings—if you haven’t heard it in a while you should check it out. ❤️

A post shared by Gerard Way (@gerardway) on

[ ที่มา ]