เข้าเดือนธันวาคมทั้งที ถ้าไม่มีการย้อนดูลิสต์เพลงที่ตัวเองฟังเลยก็คงแปลกอยู่เหมือนกัน ปีนี้เป็นปีที่มีผลงานเมทัลเจ๋ง ๆ เกิดขึ้นหลายงานมากจนตามฟังไม่ทัน รวมถึงโดยส่วนตัวแล้วก็มีการเปิดแนวทางใหม่ให้กับตัวเองด้วยการหันมาฟังไอดอลทางเลือกแนวที่ไม่สดใสนัก ก็รู้สึกว่าตัวเองได้หลุดพ้นออกมาจาก musical rut เดิมมากระดับหนึ่ง

และนี่คือ 8 อัลบั้มโปรดของผม โจ้ Charlie ประจำปี 2018 นี้ครับ (ครึ่งเดือนที่เหลือคงไม่มีงานชุดไหนมาทำให้ชอบจนต้องมาแก้ไขบทความทีหลังแล้วมั้ง!)


The Sin and the Sentence – Trivium

สดใหม่ คืนฟอร์ม ทำได้ดีในทุกแง่มุมทั้งร้องและเล่น ฝีตีนของ Alex Bent มือกลองคนใหม่ดุมาก ส่วนความจัดจ้านด้านริฟฟ์ของ Matt Heafy และ Corey Beaulieu ไม่จำเป็นต้องลุ้นเพราะดีเน้น ๆ ส่วนเรื่องการร้อง Matt แสดงให้เห็นแล้วว่า สำรอกไม่ได้ก็ทำเพลงดี ๆ ได้เฟ้ย


Disease – Beartooth

นอกจากความหนัก โหด ดิบ ที่ใส่มาให้กันตั้งแต่อีพีชุดแรกมายันชุดล่าสุด Beartooth ไม่ได้หยุดอยู่แค่ตรงั้น ชุดนี้ทางวงเลือกทำแนวทางที่หลากหลายขึ้น แต่ผลลัพธ์ออกมาดีและไม่ดูฉีกไกลจนแฟนเพลงส่ายหน้า หวังว่าจะได้ดูที่เมืองไทยเร็ว ๆ นี้


White – Bomb at Track

เป็นอัลบั้มเมทัลไทยที่เราคิดว่า ส่งสารที่ต้องการสื่อถึงคนฟังได้สมบูรณ์มาก ๆ ชุดหนึ่ง เนื้อหาการวิพากษ์สังคมที่เสิร์ฟในช่วงเวลาที่คนกำลังดิ้นรนข้นแค้นพอดี ก็ทำให้งานหลายเพลงของงานชุดนี้สามารถเข้าไปอยู่ในใจแฟนเพลงได้อย่างรวดเร็ว ยอดเลย


Deceiver/Believer – Annalynn

ไม่ใช่แค่ในไทย แต่เห็นกับตาด้วยตัวเองว่ามีอัลบั้มนี้วางขายใน Tower Records ที่ญี่ปุ่น คงพอการันตีคุณภาพได้โดยไม่ต้องพูดอะไรเยอะ ใครชอบงานลูกผสมเมทัล/ฮาร์ดคอร์แบบใส่แหลกไม่ยั้ง พังเป็นพัง เลือกแอนนาลีน จบ


Ordinary Corrupt Human Love – Deafheaven

ปกติฟังแต่เมทัลกระแส ไม่ค่อยได้ชายตามามองวงที่ต้องใช้สุนทรียศาสตร์ในการฟังสูงแบบนี้ซักเท่าไหร่ แต่การผสมระหว่างแบล็กเมทัลกับ shoegaze ของ Deafheaven คือความท้าทายในการนำเสนอซาวด์เมทัลแบบใหม่ ๆ ที่หลายคนมองว่ามันตันแล้วได้เป็นอย่างดี


Firepower – Judas Priest

ถึงจะเล่นแนวนี้มาตั้งแต่ปี 1969 และเป็นงานชุดที่สิบแปะแล้ว แต่ Judas Priest ยังนำเสนอตัวตนและซาวด์เฮฟวีเมทัลแบบต้นตำรับสุดเก๋าได้แบบไม่ตกยุค ปลุกแฟนเพลงรุ่นใหม่ (แบบเรา) ขึ้นมาได้ แถมไม่ทอดทิ้งสิ่งที่แฟนเพลงเก่าชอบ สมฉายา METAL GOD ที่แท้ทรู


NON TiE-UP – BiSH

อันนี้ไม่เชิงอัลบั้ม เป็นซิงเกิลสองเพลง นอกจากความดิบเถื่อนขัดขนบไอดอลของ BiSH แล้ว เราชอบการเปลี่ยนซาวด์จากพังก์ลุย ๆ มาเป็นซาวด์อลังการแบบอารีน่าร็อกด้วย ยิ่งใหญ่ดี แถมเนื้อเพลงก็กาม ๆ บ้าบอแหกขนบแบบตอบโจทย์คนเพี้ยน ทำไมจะต้องไม่ชอบด้วยอะ


Ambivalent – Keyakizaka46

ที่จริงเพิ่งเข้ารีตเนินเขียวได้ไม่นานเท่าไหร่ (ปีนี้ / ไม่รู้ก่อนหน้านี้มัวทำอะไรอยู่) ถ้าให้เลือกสองซิงเกิลที่ออกปีนี้ เราชอบเพลงนี้มากกว่า ชอบอินเนอร์ความขบถของวงมาก ๆ (แม้จะเป็นสิ่งที่ถูกโปรดิวซ์มาก็ตาม) กับ “Ambivalent” เราชอบทั้งเนื้อหาแล้วก็ท่าเต้น ชุดก็บ้าดี ยังกับเด็กสินกำปีหนึ่ง