สำหรับคอเพลงร็อกชาวไทย วง Ebola ถือเป็นอีกหนึ่งวงดนตรีสายหนักฝีมือจัดจ้านที่ทำผลงานเพลงเมทัลมัน ๆ ออกมาได้สะใจ และเพลงบัลลาดร็อกช้า ๆ ก็ทำออกมาได้กินใจด้วยเช่นกัน ซึ่งนั่นก็ทำให้การปล่อยเพลงใหม่ที่เป็นเพลงช้าออกมาไม่ได้ทำให้เรารู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด “คนที่ไร้ข้อแม้” ซิงเกิลล่าสุดของวงเชื้อโรคร้ายสายโหดวงนี้ยังคงมาพร้อมกับเนื้อหาที่ซาบซึ้งกินใจ แต่ก็มีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปอยู่บ้างเหมือนกัน

“คนที่ไร้ข้อแม้” เป็นเพลงร็อกช้า ๆ ที่ว่าด้วยเรื่องของการตามหา ‘บุคคล’ คนหนึ่งที่รักและยอมรับในสิ่งที่เราเป็นได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจว่าเราจะแตกต่างกับคนอื่นในสังคมมากแค่ไหน ซึ่งดูจากคอนเซ็ปต์และเนื้อเพลง ก็ต้องบอกว่าเป็นผลงานเพลงที่ยอดเยี่ยมและมีเนื้อหาที่ดีมาก ๆ เพลงหนึ่ง

แต่โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าสิ่งที่ขาดหายไปคือ ‘ความติดหู’ เพลงไหลไปแบบเรียบ ๆ เนิบ ๆ ทั้งเพลง แถมตัวมิวสิควิดีโอยังมีการซ้อนบทพูดของแขกรับเชิญทั้งสามท่าน (โม จิรัชยา มิสทิฟฟานี่, หมอเสือ หมอทางเลือก และคุณอุ้ยอ้าย ชฏาธร อดีตนางแบบดัง) ซ้อนเข้ามาทับตัวเพลงเป็นระยะ ๆ อีก ตรงจุดนี้ทำให้การโฟกัสของผู้ชม (ตัวผมเอง) ไปอยู่กับเมสเสจที่แขกรับเชิญแต่ละท่านจะสื่อออกมา มากกว่าการตั้งใจฟังเพลง ถือว่าเป็นการนำเสนอที่ดี แต่ผิดจุดประสงค์ไปหน่อย ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้มักจะเกิดกับมิวสิควิดีโอที่มีเมสเสจชัดมาก จนมันไปกลบตัวเพลงเสียหมด (เช่นเพลง “นักเลงคีย์บอร์ด” ของพี่สแตมป์ เป็นต้น)

รวม ๆ แล้ว “คนที่ไร้ข้อแม้” ก็ยังเป็นเพลงที่ดีอยู่ครับ เพียงแต่ว่ามันราบเรียบไปหน่อยจนต้องใช้เวลาฟังและทำความรู้จักซักพักหนึ่ง ก่อนจะเริ่มชอบขึ้นมาได้ ส่วนตัวแล้วคิดว่าแม้เพลงนี้จะเป็นเพลงที่ดี แต่ก็ยังห่างชั้นกับสุดยอดผลงานอย่าง “สิ่งที่ฉันเป็น” อยู่ไกลระดับหนึ่งเลยครับ