ในขณะที่วงร็อก-เมทัลแถวหน้าของวงการหลายวงหันไปหาซาวด์ที่เบาลง ที่ประเทศญี่ปุ่น วงดนตรีเมทัลคอร์นามว่า Crystal Lake กลับยกระดับความหนักแบบบดขยี้คนฟังแบบทิ้งห่างจากงานสองสามชุดก่อนหน้าแบบไม่เห็นฝุ่น


Helix อัลบั้มเต็มลำดับที่สามของวงเป็นงานที่ไม่ต้องอารัมภบทกันหนัก ไตเติลแทร็กชื่อเดียวกับอัลบั้มเป็นอินโทรสไตล์อิเล็กทรอนิกที่มีความยาวเพียง 12 วินาทีเท่านั้น ก่อนจะปล่อยหมัดตรงเข้าหน้าคนฟังกันด้วยแทร็กโคตรเดือด “Aeon” ที่ปล่อยพลังกันแบบจัดเต็มทุกภาคส่วน ยัดเอาอิทธิพลดนตรีการปั่นสายแบบแบล็กเมทัล และท่อนเบรกดาวน์แบบพวกเดธคอร์ และกลิ่นอายอิเล็กทรอนิกแบบวงสมัยใหม่มารวมเข้าไว้ในเพลงดว้ยกันได้อย่างไม่น่าเกลียดเลย! (เพื่อน ๆ รอบตัวเรียกเพลงนี้ว่า เป็นแทร็กระเบิดรังแตน) และไม่ปล่อยให้เราได้พัก เพราะแทร็กหนักระดับบดขยี้อย่าง “Agony” ถูกวางรอไว้ในลำดับที่สามต่อทันที เพลงนี้ยังมาในโหมดสับแหลก แต่มีความเมโลดิกมากขึ้น ปั่นป่วนน้อยลงกว่าแทร็กก่อนหน้า ถือว่าได้ความฟังง่ายเข้ามาแทนที่เล็กน้อย

แต่บรรยากาศก็ไม่ได้ไปทางเมทัลคอร์เสียทั้งหมด “+81” ชื่อเพลงสุดประหลาดพาเราไปสัมผัสกับบรรยากาศแบบนูเมทัลหนัก ๆ และการแร็ปของ Ryo Kinoshita นักร้องนำก็เดือดดาลดีเหลือเกิน ส่วน “Lost in Forever” ก็พาคนฟังฉีกไปหาซาวด์แบบเมโลดิกฮาร์ดคอร์จังหวะลุย ๆ ปลุกเร้าหัวใจ ฟังแล้วนึกถึงวงหัวแถวของสายนี้อย่าง The Ghost Inside ขึ้นมาเลยทีเดียว แม้จะดูเป็นทางดนตรีที่ซ้ำซาก แต่ Crystal Lake ก็ใส่ลูกเล่นในเครื่องดนตรีทุกชิ้นลงไปจนกลายเป็นลายเซ็นของตัวเองออกมาได้ชัดมาก ๆ

เพลงที่ให้บรรยากาศแปลกไปก็มีเช่นกัน “Outgrow” มากับซาวด์ล่องลอยและดีกรีความหนักที่ลดแบบกระชากอารมณ์ กลับมาเป็นเพลงเมทัลคอร์หล่อ ๆ ที่ไม่เน้นการสำรอกเท่าไรนัก แถมมีท่อนแร็ปซะเยอะเชียว แต่มีเพลงอารมณ์กลาง ๆ ประมาณนี้ไว้ให้พักหูบ้างก็ดี (ลองจินตนาการว่าอัลบั้มนี้มาในระดับเดียวกับ “Aeon” หมดก็คงหูระเบิดกันก่อน)

ความรักในดนตรีนูเมทัลของ Crystal Lake น่าจะมีอัดแน่นอยู่ใน DNA ลึกทีเดียว เพราะนอกจากการคัฟเวอร์เพลง “Rollin’” จนโด่งดังก่อนหน้านี้แล้ว เพลงในอัลบั้มนี้ก็ใส่ความนูเข้าไปไม่น้อย เพลงอย่าง “Hail to the Fire” เราจะได้ยิน Ryo ร้องเพลงในสไตล์ที่ชวนให้นึกถึงนักร้องอย่างน้า Max Cavalera หรือ David Draiman เป็นการหยิบสไตล์มาเล่นกับตัวเพลงได้แบบไม่ขี้เหร่เลย เพิ่มความติดหูแบบไม่ต้องลดความหนักเหมือนบางวงที่เคยรีวิวไปก่อนหน้านี้ (แน่ะ แซะ)

“Devilcry” เป็นอีกเพลงที่ใส่ความเป็นเมโลดิกเข้ามาในเพลงมาก ฟังง่าย ถ้าเทียบกับหลาย ๆ แทร็กในอัลบั้มนี้ถือว่าเป็นเพลงที่ฟังสบายเลยก็ว่าได้ (แม้จะใส่ความปลุกเร้ารูหูผู้ฟังมาระดับนี้แล้วก็ตาม) ที่ชอบก็คือทางวงดูจับจุดได้ว่าต้องทำเพลงแบบไหนถึงจะดึงความสนใจคนฟังให้จับจดอยู่กับผลงานของพวกเขาได้แบบไม่เสียสมาธิ ตั้งแต่ฟังมายังไม่เกิดอาการเบื่อเหนื่อยหน่ายจนต้องกดข้ามไปแม้แต่เพลงเดียว

มีหนึ่งเพลงที่ทำให้รู้สึกว่า Crystal Lake เองก็เป็นวงที่กวนตีนประมาณหนึ่ง ชื่อว่า “Just Confusing” ใส่มาแค่ซาวด์อิเล็กทรอนิกกับการแร็ปของ Ryo นักร้องนำเท่านั้น เออ ทำให้สับสนได้เหมือนกับที่ว่ามาจริง ๆ …

ช่วงท้ายอัลบั้ม “Apollo” ทำหน้าที่ปลุกความเดือดในตัวคนฟังกันอีกครั้งด้วยซาวด์สไตล์เมทัลคอร์ริฟฟ์หนักแน่น เพิ่มเลเยอร์ความฟังเพลินเข้าไปด้วยซาวด์แบบเมโลดิกฮาร์ดคอร์ พลังช้างสารและอินเนอร์แบบแดกรังแตนของวงยังอยู่ครบครัน แต่เพลงนี้มีการวางโครงสร้างที่ฟังง่ายและเป็นแพทเทิร์นกว่าเพลงเปิดอัลบั้มอย่าง “Aeon” อยู่มาก (เพลงไหนก็ฟังง่ายกว่าอีเพลงนั้นทั้งนั้นแหละครับตอนนี้!)

และเมื่อเปิดอัลบั้มกันด้วยความเดือด เพลงส่งท้ายอัลบั้มก็ต้องปิดให้มันเดือดสมศักดิ์ศรี “Sanctuary” มาพร้อมกับความหนัก ความเดือด ความเร็ว และเมโลดี้ที่ควบไปข้างหน้าด้วยกันอย่างสามัคคี เป็นอีกเพลงที่ทรงพลังและทำให้นั่งไม่ติดทุกครั้งที่ได้เปิดฟัง


ถ้าเปรียบ Helix เป็นอาหาร เรามองว่านี่คือผลงานของมาสเตอร์เชฟที่ไปฝึกปรือฝีมือมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน อาจยังไม่ถึงขั้นปรมาจารย์ แต่แค่นี้ก็รับประทานด้วยความฟินที่เหลือล้นมากแล้ว แต่ถ้าให้เปรียบเป็นนักมวย นี่ก็บัวขาวเวอร์ชัน Lite แล้วแหละครับ ใครชอบความหนักที่ไม่น่าเบื่อ Helix จาก Crystal Lake มีให้คุณเสพกันแบบเหลือเฟือครับ!

แทร็กแนะนำ: “Aeon” (แน่นอน!), “Agony”, “+81”, “Lost in Forever”, “Sanctuary”