หลังจากพักวงกันไปช่วงปี 2013 จนกลับมารวมตัวกันออกทัวร์เมื่อไม่กี่ปีมานี้ วงสครีโม/โพสต์ฮาร์ดคอร์ระดับหัวแถวของวงการที่ชื่อ Underoath ก็ได้ฤกษ์กลับมาพร้อมกับสตูดิโออัลบั้มชุดใหม่ Erase Me และยังเป็นการคัมแบ็คของสมาชิกยุคก่อตั้งคนสำคัญอย่าง Aaron Gillespie (กลอง/ร้อง) เข้ามาผนึกกำลังอีกคำรบอีกด้วย ส่วนในด้านทิศทางดนตรีรวม ๆ ของงานชุดนี้ก็ยังเชื่อมือพวกเขาได้หายห่วง เพิ่มเติมคือความเนี้ยบขึ้น ป๊อปขึ้น ไม่ชวนอลหม่านเยี่ยงงาน 2-3 อัลบั้มที่แล้ว

พวกเขาเริ่มที่ “It Has to Start Somewhere” โพสต์ฮาร์ดคอร์สุดโฉ่งฉ่างพร้อมซาวด์แซมปลิงเท่ ๆ ที่หยอดมาเป็นช่วงๆ เสียงแผดคำรามของ Spencer Chamberlain ทำหน้าที่เพิ่มดีกรีความเดือดได้ดี, “Rapture” ผ่อนน้ำหนักมาเล่นกับจังหวะกลางอารมณ์หม่น ปล่อยให้ Aaron ได้โชว์เมโลดี้ร้องสวย ๆ อันเป็นลายเซ็นของวงมานาน, “On My Teeth” กดดัน สับสน อลหม่าน ทำลายล้าง แต่ยังโชว์เซนส์ทางเมโลดี้ป๊อปผ่านท่อนคอรัสได้อย่างไม่ขัดหู, “Wake Me” หนึ่งในเพลงที่ปล่อยมาก่อนหน้า ค่อนไปทางช้าหม่นที่กะไว้ขายวงกว้างแน่ ๆ มีท่อนคีย์บอร์ดอึมครึมจาก Christopher Dudley คลอไปตลอดเพลงขับบรรยากาศให้หมองลงไปอีก

“Sink with You” จังหวะลุย ๆ เมโลดี้ชวนหลอนกดดัน แต่แอบมีท่อนกลองโจ๊ะ ๆ สร้างคอนทราสต์และเพิ่มความจิตอีกพอประมาณ, “ihateit” เห็นชื่อเพลงนึกว่าจะจัดหนักกลับกลายเป็นโพสต์ฮาร์ดคอร์แบบป๊อป ๆ เนียน ๆ เด่นที่การเล่าเรื่อง พูดถึงการกล่าวโทษตัวเองได้อย่างน่าสนใจ, “No Fame” มาในรูปแบบเน้นขายบรรยากาศดำดิ่ง เต็มไปด้วยลูปเท่ ๆ ลอย ๆ อีกเพียบ ก่อนจะระเบิดเสียงแผดร้องแบบเต็มแม็กซ์ช่วงท้ายเพลงมันเสียอย่างนั้น ส่วนเพลงที่เหลือที่ไม่ได้ยกมาพูดถึงนั้นส่วนมากเป็นงานในแบบที่เราสามารถคาดหวังได้จากพวกเขาอยู่แล้วครับ

และด้วยความที่งานชุดนี้ละเมียดขึ้น ผมเลยพาลรู้สึกแบบเดียวกับช่วงที่ Bring Me The Horizon เริ่มหันมาทำเพลงเข้าหาตลาดมากขึ้น แต่ Underoath ก็คือ Underoath ล่ะครับ หมัดเด็ดของพวกเขายังอยู่ครบเหมือนเดิม และยังรู้วิธีที่จะทำให้ตัวเองมีที่ยืนต่อไปในวงการได้อีกยาว ๆ