หลังจากที่ได้แนะนำวงนี้ไปแล้วในรีวิวก่อนหน้า พวกเขาและเธอ 「Story of Hope」 ก็กลับมาอีกครั้งกลับอีพีอัลบั้มใหม่ โดยที่ทิ้งช่วงจากงานชิ้นก่อนร่วม ๆ ปีเห็นจะได้ จึงอาจจะยังไม่เห็นพัฒนาการของวงอย่างเด่นชัดเท่าไรนัก แต่ก็ยังสามารถคาดหวังได้ในแนวทาง โพสต์ ฮาร์ดคอร์ หนัก ๆ ที่พวกเขาถนัด ซึ่งหนนี้ได้ใส่ความป๊อปลงไปมากขึ้นรวมทั้งซาวด์ที่ดูเคลียร์มากกว่าเดิมอีกด้วย แถมด้วยนักร้องนำของวงที่ร้องภาษาอังกฤษได้ชัดขึ้นอีกโข

แทร็คแรก “Lost” ก็มาในสไตล์เก่งกับซาวด์แบบโพสต์ฮาร์ดคอร์อึกทึกครึกโครมของถนัดของวงที่มีไลน์กีตาร์สวย ๆ ที่ไม่แพ้เสียงของ Misa นักร้องนำ บวกกับริธึ่มเซ็คชั่นที่คอยสร้างจังหวะกระตุก ๆ ขัด ๆ ให้เหล่าเฮดแบงได้หัวหมุนกันพองาม, “Forever” เพลงถัดมาที่ถูกตัดออกมาโปรโมทที่โทนเพลงรวม ๆ ยังไม่หนีจากแทร็คก่อนหน้า ที่แอบใส่โซโล่กีตาร์แบบฮาร์ดร็อกร่วมสมัยให้เหล่านักดนตรีไปตามแกะเล่นอยู่หลายท่อน ในขณะที่เนื้อหายังอยู่กับความรักที่ไม่สมหวังอีกเช่นเคย, “Vices” เพลงนี้ Cover วงดังอย่าง Memphis May Fire ซึ่งทางวงจับมาบิดเมโลดี้นิด ๆ หน่อย ๆ เพียงเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับสไตล์ของวง (เข้าใจว่าน่าจะมี MMF เป็นแรงบันดาลใจ) แต่ก็ฟังออกมาเป็นตัวเองได้ดีเลยทีเดียว

“Alethea” ปรับมาเป็นจังหวะเท่ ๆ ล่องลอย เนื้อหา (ที่ฟังออกเป็นบางท่อนเพราะร้องเป็นญี่ปุ่นซะเกือบทั้งเพลง) ยังคงคร่ำครวญอยู่กับความผิดหวังที่ดูจะไปกันได้ดีกับเมโลดี้ที่วางไว้อย่างประณีต ยิ่งตอนที่เปลี่ยนคีย์สูงขึ้นไปนี่ทำได้สวยงามหมดจดมาก และมาปิดท้ายกันที่ “Historia (acoustic ver.)”เพลงจากอีพีก่อนหน้า ที่ต้องบอกว่าหากอยากเอาดีทางอะคูสติกพวกเขาก็สามารถทำได้ดีมากเช่นกัน

ส่วนเรื่องที่น่าเสียดายอีกอย่างคือทางวงไม่ทำอัลบั้มเต็มกันเสียที เลยทำให้เวลาราว ๆ 20 นาทีของอัลบั้มนี้ดูสั้นลงไปอีก แต่งานนี้คุณภาพของพวกเขายังคงมีให้เต็มเปี่ยมไม่ได้ถดถอยไปไหนแม้แต่น้อยครับ