ไม่แน่ใจว่า Abuse the Youth หายไปกี่ปี แต่รู้สึกไม่นานเพราะมีพี่ ๆ สมาชิกวงบางส่วนเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กและเห็นความเคลื่อนไหวอยู่ตลอด แต่พอทราบข่าวจากทางค่าย What the Duck ต้นสังกัดใหม่ของวงก็พบว่า วงเงียบหายไปตั้งห้าปีแล้ว (ช่วงเดียวกับที่เจอพี่ตูน มือเบสที่เทศกาล Knotfest Japan พอดี)

ช่วงก่อนที่วงจะเงียบหายไป เพลงเด่น ๆ ดัง ๆ ที่คนพูดถึงมักจะเป็นเพลงช้ามากกว่า ทั้ง “บทเพลงกระซิบ” และ “ชีวิตเดิมเริ่มใหม่” แต่กับซิงเกิลคัมแบ็กอย่าง “We Meet Again” กลับมาเป็นเพลงร็อกโจ๊ะ ๆ พุ่ง ๆ ที่โยกตัวตามได้สนุกดี เครื่องดนตรีทุกชิ้นดูมีทีมเวิร์กและไปด้วยกันได้ดีแบบไม่มีใครขโมยซีนใคร งานมันก็เลยออกมาอร่อยกลมกล่อมกำลังดี เนื้อหามาในมูดแอนด์โทนแบบฟีลกู๊ด ว่าด้วยความยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนาน ซึ่งก็ไม่ได้เขียนออกมาแบบส่วนตัวนัก คนฟังสามารถนำไปโยงเข้ากับประสบการณ์ชีวิตส่วนตัวได้ไม่ยาก ถือว่าแต่งมาดี – ด้านมิวสิกวิดีโอยึดคอนเซปต์น้อยแต่มากได้น่าสนใจมาก ๆ สถานที่เดียว นักแสดงมีแค่คนในวง แต่เล่นใหญ่ด้วยการถ่ายลองเทคแบบที่ถึงจะต้องทำหน้าสนุกกับการเล่นดนตรี แต่ตอนถ่ายจริงก็น่าจะเหนื่อยใช่ย่อย (หรือให้พูดกันตรง ๆ ก็คือ น่าจะวิ่งกันหอบแดก)

ยังไงก็ตาม ยินดีต้อนรับการหวนคืนวงการครับผม ยินดีที่ได้พบกันใหม่!

สำหรับใครที่ต้องการติดตามผลงานของ Abuse the Youth เข้าไปกดไลก์เพจ ATY x Abuse the Youth และค่าย What the Duck กันได้ตามสะดวกครับ