หากให้คนทั่วไปจินตนาการถึงภาพลักษณ์ของคนฟังเพลงเมทัลแล้ว มั่นใจมากว่าร้อยละเก้าสิบเก้าของผู้ตอบคำถามนี้จะต้องบอกว่าเป็นคนหน้าตาโหด ๆ ผมยาว หนวดเครารุงรัง แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเสื้อลายโหดร้ายทารุณอ่านโลโก้บนเสื้อไม่ออก อะไรประมาณนั้น

แต่นั่นมันเป็นเรื่องของโลกยุคเก่าครับ เพราะปัจจุบันดนตรีเมทัลมันไม่ใช่สิ่งที่อยู่ ‘ใต้ดิน’ ขนาดนั้นอีกต่อไปแล้ว อินเทอร์เน็ตทำให้ใคร ๆ ก็สามารถเข้าถึงดนตรีแนวนี้ได้ และนั่นก็ทำให้หนุ่มน้อยหน้าใสสไตล์บอยแบนด์คนหนึ่งกับดนตรีหนักกระโหลกเยี่ยงเด็กมีปัญหาโคจรมาพบกันอย่างที่ (หลายคนคิดว่า) ไม่น่าจะเป็นไปได้ วันนี้ HEADBANGKOK อยู่กับ เมฆ – จิรกิตต์ ถาวรวงศ์ นักแสดงและนักร้องจากค่าย GMM Grammy ที่กำลังมีผลงานน่าจับตามองอยู่ในตอนนี้ทั้งงานแสดงและงานเพลง แต่สิ่งหนึ่งที่หลายคนไม่ทราบคือน้องเมฆผู้นี้เป็นเมทัลเฮดที่ฟังเพลงหนักแบบสวนกระแสตลาดเพลงป๊อปมากเลยทีเดียว!

ถ้าพร้อมแล้วเราไปทำความรู้จักกับหนุ่มน้อยหน้าใสวัยกระเตาะคนนี้พร้อม ๆ กันเลยครับ

IMG_4579

แนะนำตัวให้ชาว HEADBANGKOK รู้จักกันหน่อย

สวัสดีครับ ผม เมฆ จิรกิตติ์ เป็นนักร้อง, นักแสดง อยู่ที่ค่าย GMM Grammy ครับ

คำถามแรกขอเริ่มที่เรื่องพื้น ๆ: เมฆเจอกับเพลงเมทัลได้ยังไง

ผมเริ่มตั้งแต่ช่วง ม.ต้นครับ ตอนนั้นจะเป็นช่วงที่เราพึ่งอกหักมา เป็นอกหักครั้งแรกเลย แล้วก็มันเป็นช่วงที่กระแสเพลงพวกอีโมกำลังมาพอดี เราก็ฟังตามเพื่อน ช่วงนั้นจะมีพวกวง Retrospect, Sweet Mullet, Ritalinn, Harem Belle อะไรพวกนี้ครับ ผมก็เริ่มฟังจากกลุ่มพวกนี้ก่อน แล้วผมก็รู้สึกว่า เออ มันเป็นแนวเพลงที่ช่วยให้เราหายเศร้าได้ ผมรู้สึกว่าการฟังอะไรพวกนี้ มันช่วยฟื้นฟูชีวิตเราในตอนนั้นได้ ก็ฟังมาเรื่อย ๆ

แล้วมีพี่คนนึงที่เราสนิทกันอยู่แล้ว เขาก็เป็นคนฟังเพลงแนวนี้ เขาก็แบบ ‘เฮ้ย ลองฟังเพลงนี้ดิ’ แล้วผมก็ฟังไปเรื่อย จนสุดท้ายก็เลยมาฟังแบบจริง ๆ จัง ๆ เลย วงที่เป็นอีโมสมัยก่อนก็เริ่มมาเล่นหนักขึ้น บางวงก็แบบเปลี่ยนแนวบ้างอะไรต่ออะไร มันก็ทำให้ผมฟังได้ฟังหลากหลายขึ้นครับ

วงดนตรีเบิกเนตรในแนวเมทัล?

ถ้าเป็นแนวนี้ ผมเริ่มจาก Slipknot ตอนนั้นดังมากช่วงที่ผมเป็นวัยรุ่น คือจะมีเพื่อนที่เล่น, ฟังเพลงร็อกก็จะเริ่มจาก Slipknot ผมไม่ได้ฟังเป็นเพลงหลักหรอกครับ แต่รู้สึกว่าเพลงอะไรเนี่ย มันส์ดีอะไรงี้ ส่วนใหญ่ผมจะฟังสายญี่ปุ่นมากกว่า ผมไปลองฟังพวกญี่ปุ่นก็เจอวง Dir En Grey แล้วก็ X-Japan หลังจากได้ฟังวงพวกนี้ก็เริ่มรู้สึกว่า เออ เราชอบเพลงแนวนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ

เสน่ห์ของเพลงเมทัลที่ทำให้ป๊อปสตาร์แบบเรายังฟังมาอย่างต่อเนื่อง

มันเหมือนกับเป็นความชอบมากกว่าครับ ถ้าเปรียบเทียบก็เหมือนคนที่ทำศิลปะ บางทีเราอาจจะชอบศิลปะแบบหนึ่ง แต่ว่าเราอาจจะไม่ได้วาดเป็นหลัก เราแค่เสพมันอะครับ ก็คงอารมณ์เดียวกัน มันคงเป็นเพราะว่าเสน่ห์ของมันที่ทำให้ผมรู้สึกมั่นคงทางจิตใจมันอธิบายไม่ถูก แล้วก็มันได้ระบายบางสิ่งบางอย่างที่เราใช้ชีวิตมาแล้วมันเครียดครับ ฟังแล้วเรารู้สึกว่ามันได้ผ่อนคลายระบายบางอย่างออกไปด้วย

คนรอบตัวรู้มั้ยว่าเราชอบอะไรแบบนี้ เค้าว่ายังไงกัน?

คนรอบข้างก็รู้นะครับ ก็จะมีพ่อแม่ผมที่รู้แน่นอน เพราะว่าผมจะเปิดฟังที่บ้านบ่อย ๆ แล้วก็จะมีซื้อแผ่นแปลก ๆ มาฟังบ้าง ซึ่งตอนแรกเขาก็ ‘โอโห้ เปลี่ยนเพลงได้ไหม’ ฟังนาน ๆ เขาก็ไม่ไหวไรงี้ แต่ว่าซักพักเขาก็ชินครับ คนรอบข้างส่วนใหญ่ก็ตกใจ เขาคิดว่าเราไม่ได้ฟังเพลงหนักขนาดนี้ แต่ว่าก็จะมีกลุ่มคนฟังที่เขาฟังแนวนี้อยู่แล้ว เขาก็แนะนำเพลงให้เราฟังบ้าง เราก็ได้เปิดหูเปิดตา ได้ฟังแนวใหม่ ๆ มากขึ้น

กับคนที่เขาไม่ได้ฟังแนวนี้ เขาก็ต้องทำใจอะครับ ก็บอกเขาว่า โอเค เราชอบแนวนี้นะ

ทำยังไงให้คนรอบข้างเข้าใจ

ก็บอกไปว่ามันเป็นรสนิยมของเรานะ คือเขาเข้าใจรึเปล่า เราก็ไม่ได้สนใจแล้ว เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่เราชอบแค่นั้นเองครับ

มีเพื่อนแลกเปลี่ยนเรื่องดนตรีเมทัลด้วยกันมั้ย?

มีครับ แต่ความจริงมเป็นคนที่ไม่ได้มีเพื่อนเยอะนะครับ ในช่วง ม.ต้น-ม.ปลาย โดยเฉพาะช่วง ม.ปลาย ผมมีเพื่อนสนิทอยู่แค่คนเดียวเอง แล้วก็ที่สนิทกับเพื่อนคนนี้ ก็เพราะเพื่อนคนนี้เป็นคนเดียวที่ฟังเพลงร็อก คนอื่นช่วงนั้นจะเป็นแบบกระแสเพลงอินดี้กำลังมา เพลงแบบ Easy Listening ‘ไรพวกนี้อะครับ มันกำลังมา ซึ่งผมก็ไม่สามารถคุยกับใครได้เลย

ก็จะมีเพื่อนผมอีกคนนึงแหละ ที่เป็นมือกีตาร์ มันชอบฟังพวก DragonForce, Guns N’ Roses มันชอบแนว ๆ นั้น ผมก็เลยชอบตามมันไปด้วย ผมก็คุยกันอยู่แค่นี้ เพื่อน ๆ บางกลุ่มก็แบบที่ฟัง เราก็คุยกับเขา บางคนเราก็จะรู้ว่ามีคนที่ชอบแนวญี่ปุ่น เราก็คุยเรื่อง X-Japan เรื่อง Dir En Grey กับเขา แล้วก็จะมีคนที่เรารู้ว่า เฮ้ย คนนี้ชอบแนวบรูทัล เราก็คุยกับเขาเรื่องวงพวกนั้น คือเราจะรู้ว่า โอเค เพื่อนเราแต่ละคนจะฟังเพลงคนละแนว ทำให้เรารู้สึกว่าเราได้ฟังเพลงกว้าง หลากหลายมาก ๆ

IMG_4581

อยากทราบความเห็นเกี่ยวกับกระแสเสื้อ Iron Maiden

ผมว่ามันเป็นเรื่องของแฟชั่นมากกว่า บังเอิญว่าพอมันมีคนดังคนนึงเขาเอาเสื้อมาใส่คนก็ใส่ตาม ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ปกติมาก แต่แค่มันไม่ปกติเท่าไหร่เพราะมันเป็นเสื้อวง คนที่ใส่ส่วนใหญ่ไม่รู้จักเลย ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกเฉย ๆ คือคนบางคนก็อาจจะ ‘เฮ้ย ไม่เคยฟัง ทำไมต้องใส่’ แต่สำหรับผม ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติมาก ผมก็จะเห็นตามจตุจักรที่จะมีเสื้อรูป จอห์น เลนน่อนอะไรพวกนี้ บางคนเขาไม่ได้ฟัง เขาก็ใส่ ใส่แล้วมันรู้สึกเท่ห์ก็โอเคแล้วไรงี้ ผมคิดงั้น

คิดว่าการที่จัสติน บีเบอร์ใส่เสื้อวงเมทัล และความดังของ BABYMETAL ทำให้เพลงเมทัลเป็นเมนสตรีมหรือยัง?

ผมคิดว่ามันไม่ได้เป็นเมนสตรีมครับ สำหรับผมนะ ผมรู้สึกว่าบีเบอร์ใส่เสื้อผ้าที่เป็นเสื้อวง แต่ว่าสุดท้ายแล้วคนที่ฟังบีเบอร์เขาใส่เสื้อวงตามก็ไม่ได้ฟัง Iron Maiden, ไม่ได้ฟัง Metallica แต่เขาฟังจัสติน บีเบอร์ครับ คือผมคิดว่าบางทีมันกลายเป็นว่าวัฒนธรรมภายนอกของแนวเพลงเมทัลบางอย่างมันเข้ามา แต่ว่าตัวเพลงมันยังไม่เข้ามาด้วย

หรืออย่างวง BABYMETAL ผมคิดว่ามันเป็นอะไรที่แปลกใหม่มากกว่า คนอาจจะไม่ได้ฟังเมทัลหรอก แต่คนที่เขาฟัง BABYMETAL เขารู้สึกว่า เอ่ยย มีเด็กมาเต้น ร้องเพลงเมทัล น่ารักจัง แค่นั้นแหละครับ แต่ว่าผมคิดว่าต้องใช้เวลาอีกซักพักแหละ ที่จะทำให้เพลงเมทัล หรือวัฒนธรรมเมทัลกลายเป็นป๊อปคัลเจอร์ได้จริง ๆ

หมดช่วงป๊อปกันแต่เพียงเท่านี้ แนะนำวงดนตรีสายโหดที่ชอบให้เราฟังซักวง

ถ้าโหดที่สุดที่ผมชอบเป็นวง Cannibal Corpse ครับ

ได้ข่าวว่าฟังหนักถึงขั้น Mayhem เลย

ฟังครับ คือผมมีอยู่ช่วงนึงที่พยายามจะฟัง มีพี่ผมคนนึงจะเขาจะฟังเดธเป็นหลัก แล้วเขาจะให้ฟังพวก Cannibal Corpse อะไรพวกนี้มาลอง ผมก็ถามเขาว่าพี่มีเพลงอะไรที่หนักกว่านี้ไหม เราอยากจะลองฟัง เขาก็ ‘เออ ก็ลองไปหาเพลงพวกวงแบล็คเมทัลมาฟังดู’ ผมก็แลล เฮ้ย วงอะไรอะ แปลกดี มันจะมีพวกวงแบล็คชอบแต่งหน้า ผมว่าเจ๋งดี แต่งตัวแบบมีหนาม ๆ ที่แขน ผมก็ลองฟังดู ฟังแล้วผมรู้สึกว่ามันมีความสนุกอยู่อย่างนึงคือก่อนหน้านี้ผมเล่นกลอง พอฟังแล้วรู้สึกว่าคงจะมันน่าดู ตีแล้วมัน [มาถึงตรงนี้น้องก็ทำเสียงรัวกลอง] เหมือนปั่นจักรอะ (ฮา) แล้วดนตรีก็หนักหน่วง ภาพลักษณ์เขาก็ได้ด้วย ผมก็เลยลองฟังดู แล้วพวกวงแบล็คเมทัลมันมีประวัติน่าสนใจดี เช่น ตีกัน, ฆ่ากัน, เผาโบสถ์ ฯลฯ … พอศึกษาประวัติเขาก็รู้สึกว่า เออ สนุกดีนะ

ของสะสม?

สะสมครับ หลัก ๆ ผมจะสะสมเป็นพวกวงญี่ปุ่นมากกว่า เป็นพวก X-Japan, Dir En Grey อะไรแบบนี้ คือผมโตมาจากการดูการ์ตูนญี่ปุ่น ฟังเพลงก็ฟังเพลงญี่ปุ่น เพลงการ์ตูนมันก็เป็นเพลงเมทัลซึ่งส่วนตัวคิดว่ามันมีเสน่ห์ดี ผมก็เลยติดตามมาจากพวกนี้ด้วย ซึ่ง Dir En Grey ตอนนั้นเนี่ย ก็เป็นเพลงร็อกค่อนข้างเบา ผมก็ตามมาตั้งแต่ตอนนั้น แต่ตอนนี้มันหนักขึ้น หนักขึ้นเรื่อย ๆ เราก็เริ่มชินแล้วจากการที่เราฟังหลายแนวครับ ผมก็เลยรู้สึกว่ามันสนุกดีกับการสะสมแผ่นญี่ปุ่นเพราะว่าคนส่วนใหญ่จะชอบสะสมแผ่นต่างประเทศฝั่งตะวันตก ซึ่งผมรู้สึกว่าถ้าผมอยากฟังเมื่อไหร่ เรายืมเพื่อนได้ แต่เพลงของญี่ปุ่นอะ มันหายาก ถ้าเราอยากจะฟัง เราต้องซื้อเก็บมาไว้ฟังจริง ๆ

IMG_4589

วงที่อยากดูก่อนตาย?

Dir En Grey ครับ

ได้เคยพูดคุยกับพี่วงร็อกร่วมค่ายอย่าง Retrospect, Sweet Mullet บ้างมั้ย?

ไม่เคยได้คุยจริงจังเลยครับ คือผมอยู่ในฐานะแฟนคลับของเขา เวลาผมเจอเขาที่ตึกผมก็ ‘พี่ครับ ผมขอถ่ายรูปได้ไหม’, ‘พี่ครับชอบฟังเพลงพี่มาก เป็นแฟนคลับเลย’ อะไรแบบนี้ คือเขาอาจจะจำเราไม่ได้ แต่เสื้อวงผมก็ซื้อมาเก็บไว้นะ เป็นศิลปินไทยในดวงใจเลยครับ

วงดนตรี Underground ของไทยที่ฟัง?

ฟังบ้างครับ ก็จะมีพวก Trust Record เช่นวง Nobuna ชื่อมันดูมีกลิ่นไอญี่ปุ่นดี ผมรู้สึกว่าเพลงมันดี

หรือว่าที่ดัง ๆ ก็จะเป็นพวกวงของค่าย Banana Record เป็นต้น แต่มันไม่ใช่แนวผมเท่าไหร่ แล้วก็สมัยก่อนจะมีวง ดอนผีบิน ชอบเพราะว่าเพลงเขาความหมายค่อนข้างดี ผมรู้สึกว่าผมต้องพยายามฟังเยอะ ๆ เพราะเพลงเมทัลมันหลากหลายมาก สนุกนะครับเวลาที่เราฟังแนวนี้ แล้วมาฟังอีกแนวนึง ทำให้เรารู้สึกว่าเราได้เปิดมุมมองใหม่ ๆ กว้างขึ้นด้วย

มีประสบการณ์ในคอนเสิร์ตสายหนักบ้างมั้ย?

คอนเสิร์ตไม่เคยได้ดูแบบจริงจังครับ ถ้าดูก็ดูตามร้านต่าง ๆ ที่เขาจัดประมาณแบบ… วันนี้มี Retrospect นะ, วันนี้มี Sweet Mullet นะ เพราะว่าคอนเสิร์ตบัตรมันค่อนข้างแพง คือช่วงที่วงที่ผมอยากดูมาไทย มันเป็นช่วงก่อนหน้านี้ตอนที่ผมอยู่ ม.ปลายพอดี วงอะไรมาก็ไม่ค่อยมีตังค์จะซื้อเท่าไหร่ครับ

คิดว่าดนตรีเมทัลไทยจะกลายเป็นเรื่องเมนสตรีมได้มั้ย?

คิดว่าเป็นไปได้ครับ แต่ว่าอย่างเรื่อง ร้านขายซีดีเฉพาะทางเนี่ย ผมไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าจะโตไปได้อีก เพราะสมัยนี้เป็นยุคดิจิตัล คนส่วนใหญ่เขาให้โหลดแบบเสียเงินยังยากเลย จะให้มาซื้อแผ่นตามร้านก็ยากขึ้นไปอีกครับ แต่ผมมีความเชื่อนะว่ามันจะเข้ามาเป็นเมนสตรีมได้ เพราะว่ามันก็มีอยู่ช่วงนึงนะที่ยุคอีโมมันบูมอะ สำหรับผม ผมคิดว่ามันเป็นการปูทางที่ดีแล้ว ให้คนเข้ามาฟังเพลงหนักขึ้นเรื่อย ๆ ผมยังจำได้เลยสมัยนั้น Sweet Mullet, Retrospect ติดท็อปชาร์ตของวิทยุ Harem Belle, Ritalinn อะไรพวพกนี้ก็ติดท็อปตลอดเลย ผมคิดว่าคนไทยก็ฟังเพลงแนวนี้เยอะครับ ผมคิดว่าเป็นไปได้เยอะมาก ๆ

คิดยังไงที่คอรีย์ เทย์เลอร์ (Slipknot) ปัดมือถือคนดูตกพื้น?

ผมคิดว่าคอรีย์ เทย์เลอร์ เขาเป็นแบบนี้อยู่แล้วอะครับ ถ้าเกิดว่าเราตามข่าวต่าง ๆ ของเขาก็น่าจะพอทราบว่าเขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะไม่ชอบเวลาที่ใครไม่ชอบเวลาไม่สนใจเวลาเขาโชว์อยู่แล้ว ซึ่งเขาปัดก็เป็นเรื่องปกติอะนะ การจะไปดู Slipknot ก็ต้องทำใจเรื่องนี้ แต่สำหรับผม ผมคิดว่ามันเป็นวิธีการที่โหดไปหน่อย โอเค ก็เข้าใจ แต่ก็ค่อย ๆ คุยก็ได้

สำหรับเมฆถ้ามีคนดูเล่นมือถือตลอดเวลาเป็นปัญหามั้ย?

ยังไงมันก็เป็นปัญหาอะครับ เวลาที่เราร้องเพลง ผมเชื่อเวลาที่เราโชว์อะเราก็อยากจะให้คนที่อยู่ด้านล่างเขาตอบกลับมา มีฟีดแบ็คกลับมา คือมันเป็นการรับส่งกัน มันไม่ใช่การที่เราร้องเพลงแล้วไม่มีใครฟังเลย งั้นเราจะร้องเพลงทำไม … ผมคิดว่ามันเป็นปัญหา แต่ว่าจะแก้ปัญหายังไงเนี่ยสิครับ คิดว่าการแก้ปัญหาของคนมันต้องค่อย ๆ เป็นค่อยไปมากกว่า

คิดยังไงกับประโยค ‘เสพผลงาน ไม่ได้เสพสันดาน’ ที่แฟนเพลงชอบใช้เวลาศิลปินคนโปรดมีข่าวเสียหาย

เขาก็มีสิทธิ์คิดแบบนั้นครับ สำหรับตัวผมเองเนี่ย ศิลปินที่ผมตาม อย่างผมชอบ Guns N’ Roses มาก ๆ แล้วช่วงนึง Axl Rose ค่อนข้างจะแปลก ๆ ไป X-Japan ช่วงนึงโทชิก็หลุดไป เราก็ยังติดตาม เราก็ยังฟังเพลงเขาอยู่นะ แต่ว่ามันจะมีบางครั้งบางมุมที่เรารู้สึกว่า เฮ้ย บางอย่างเราไม่อยากทำตาม ผมจะแยกออกจากกันจริง ๆ นะว่า โอเค เราฟังเพลงเขา เพลงนี้เพราะ

หรืออย่าง Bring Me The Horizon หลัง ๆ เนี่ย ข่าวเสียเยอะมาก ผมก็ฟังเพลงเขา แต่เราก็รู้สึกว่าเราก็ไม่ได้ประทับใจกับตัวเขาเท่าไหร่ ผมรู้สึกว่า เพลงของเขา ผลงานของเขา อาจจะอยู่ได้นาน แต่วงของเขาจะจบเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ถ้าเป็นแบบนี้

ถ้าตัวเมฆเองโดนไอดอลทำตัวไม่ดีใส่บ้าง จะยังฟังเสพงานเค้ามั้ย?

มันก็แล้วแต่เคสนะครับ แต่หลัก ๆ แล้วเนี่ย ผมคงไม่อยากฟัง มันคงเป็นอารมณ์ที่แบบ… เวลาที่เราฟังเพลงของใครซักคนแล้วเรารู้สึกว่าเราไม่ศรัทธา เราไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด คือวงหลาย ๆ วงที่ผมเคยฟัง เพลงบางเพลงผมฟังแล้วผมไม่ค่อยอิน เพราะผมรู้สึกว่า เฮ้ย ศิลปินคนนี้เขาไม่ได้พูดเหมือนเพลงที่เขาคิดจริง ๆ มันรู้สึกแบบเราไม่ศรัทธาในตัวเขา เราไม่ศรัทธาในเพลงเขา เราฟังเพลงเขาไม่เพราะอีกต่อไป

IMG_4597

อยากเชิญใครมาเป็นแขกรับเชิญในเพลงของเรา?

ก็คงเป็น เคียว วง Dir En Grey กับโยชิกิ X-Japan คนนี้ผมรู้สึกว่าเขาเป็นเทพ ผมรู้สึกว่าเขาเป็นอัจฉริยะมาก ๆ ในเรื่องของดนตรีครับ ผมคิดว่าถ้ามีโอกาส แค่ไม่ต้องร้องเพลงร่วมกัน ไม่ต้องร่วมวงกับเขา ไม่ต้องร่วมผลงานกับเขา แค่เราเจอเขาแค่ตัวเป็น ๆ ใกล้ ๆ ได้คุยกับเขา ก็เป็นฝันที่เป็นจริงของผมแล้วแหละ แบบ… ได้คุยก็แบบตายได้แล้วแหละ (ฮา)

Crossfaith กำลังจะมาไทย ไปไม่ไป?

ผมว่าผมจะไปดูนะ เขาเจ๋งมาก คือช่วงนี้มันจะมีวงที่เป็นคนเอเชียแล้วไปดังในฝั่งอินเตอร์เยอะ ทั้ง Crossfaith แล้วก็ One Ok Rock แต่ผมรู้สึกว่าผมชอบ Crossfaith มากกว่า เพราะว่ามันฟังดูเอเชียมากกว่า แล้วมัน Relate ง่ายกว่า ผมไม่ได้ฟังเป็นวงหลัก แต่ก็ชอบครับ ผมคิดว่าคงได้ไป

คำถามสุดท้าย: สนใจจะ Debut ในฐานะศิลปินร็อกบ้างมั้ย?

คิดอยู่ครับ ตอนนี้ก็หาแนวร่วมอยู่ แต่คิดว่าถ้าเปิดตัวในสถานะศิลปินร็อกเลยเนี่ย คงยังไม่เป็นถึงขนาดนั้นอะครับ แค่แบบ โอเค เราอยากทำเพลงพิเศษ เราก็แบบรวมวงกับเพื่อนมาทำกัน เล่นกันแบบสนุก ๆ มากกว่าเพราะเราคิดว่าอันนั้นมันอยู่ที่อนาคตด้วย ส่วนตัวผมคนก็ไม่ได้เชื่อว่าเราเป็นคนร็อกขนาดนั้น

ก่อนจากกันฝากผลงานหน่อย

ก็ไม่รู้ว่าคนที่ติดตามเว็บนี้จะดูผลงานผมไหม (หัวเราะ) แต่ว่าช่วงนี้ก็จะมีผลงานการแสดงเรื่อง U-Prince Series ทางช่อง GMM 25 ครับ ยังไงก็ฝากด้วยแล้วกันครับ

ก็คงจะได้รู้จักกับตัวตนอีกด้านของป๊อปสตาร์หน้าใหม่ไฟแรงคนนี้กันแล้ว ในอนาคตเราจะได้เห็นเขาหันมาหยิบจับเพลงร็อกหรือเมทัลเป็นหลักหรือไม่คงไม่มีใครสามารถยืนยันได้ แต่อย่างน้อย ‘ภาพลักษณ์’ ของคนฟังเพลงเมทัลก็ดูดีขึ้นมาหลายเท่าตัวทีเดียวครับ ฮ่า!

สัมภาษณ์/ถ่ายภาพ: ริสา ศรีสว่าง
เรียบเรียง: ชาลี สุขเจริญ

SHARE:
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Buffer this pageEmail this to someonePrint this page