ไม่นานมานี้มีงานวิจัยที่เกี่ยวกับการร้องเพลงในสไตล์เมทัลออกมา ซึ่งหลายคนคงได้ผ่านหูผ่านตากันมาไม่กี่วันก่อนบ้างแล้ว ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับงานวิจัยตัวนี้อธิบายไว้อย่างไรบ้างวันนี้เราจะมาเล่าให้ฟังกันครับ

เราคงเคยได้ยินคำถามประมาณว่า นักร้องแนวนี้ร้องกันเข้าไปได้ยังไง เส้นเสียงไม่พังเหรอ แม้แต่ครูสอนร้องเพลงบางท่านก็ยังเคยตั้งคำถามนี้ขึ้นมา เพราะว่าการใช้เสียงสำรอกในแนวเมทัลนั้นมันผิดหลักการของการร้องเพลงปกติทั่วไป ซึ่งตามทฤษฎี ตามหลักกายวิภาคในช่องคอแล้ว ครูหลายท่านจะกลัวว่าเส้นเสียงอาจทำงานผิดปกติและจะเกิดความเสียหายได้ในที่สุด แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงหรือ?

ดร.คริซทอฟ อิซเดบสกี ผู้เชี่ยวชาญแห่งมูลนิธิ Pacific Voice and Speech จากซานฟรานซิสโก กล่าวว่า “การร้องเพลงในแบบเฮฟวีเมทัลนั้นมีพื้นฐานมาจากการร้องของเด็กทารก”

“เคยมีคำอธิบายจากพ่อค้าชาวอาหรับที่เดินทางขึ้นไปยุโรปเหนือเมื่อช่วงศตวรรษที่ 9-10 ระบุว่า คนกลุ่มหนึ่งมีลักษณะการใช้เสียงที่ก้าวร้าวดุดันแลดูน่ากลัว ซึ่งนั่นอาจจะเป็นลักษณะการใช้เสียงร้องแบบเฮฟวีเมทัลดั้งเดิมก็เป็นได้ คนกลุ่มที่ว่านั่นก็คือ ชาวไวกิ้งนั่นเอง”

การร้องในแบบเฮฟวีเมทัลนี้อยู่ในความสนใจของเขาเพราะว่า โดยหน้าที่การงานแล้ว ดร.คริซทอฟ จะต้องพบเจอกับผู้คนที่มีปัญหาทางเส้นเสียงเป็นประจำอยู่แล้ว และแน่นอนว่าการร้องลักษณะนี้ก็กลายเป็นความลึกลับที่ท้าทาย และดึงดูดความสนใจเขาด้วยเช่นกัน

“ในเด็กทารกเนี่ย จริงๆ แล้วพวกเขาสามารถร้องได้แทบทุกเสียงเลย ทั้งเสียงกรีดร้อง เสียงคำราม การร้องโดยการสูดลมเข้า ร้องโทนเสียงสูง เสียงหวีดแหลม แม้แต่การกดเสียงโทนต่ำ ที่ผมจะบอกก็คือ โอ้… เหลือเชื่อนะ เสียงเหล่านี้เราทำได้ และทำได้ตั้งแต่แรกเกิดเลยด้วยซ้ำ เราเคยทำมันได้ แต่แล้วเราก็ลืมวิธีทำเสียงเหล่านั้นไป และคนที่ได้รับบาดเจ็บทางเส้นเสียงมาก็คือพวกเขาไม่สามารถเรียนรู้วิธีการนั้นๆ ”

ดร.คริซทอฟได้ทำการทดลองโดยการสอดกล้องบันทึกภาพความเร็วสูง ที่ 16,000 เฟรมต่อวินาทีลงไปในช่องคอของผู้รับการทดสอบคนหนึ่งในขณะที่กำลังร้องเพลง เพื่อบันทึกภาพการทำงานของเส้นเสียง ร่วมกับการใช้โปรแกรมจำลองภาพร่วมด้วย เราจึงได้เห็นภาพของการทำงานของเส้นเสียงอย่างเป็นระบบในแบบที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน ได้เห็นว่าการทำงานของอวัยวะบริเวณเส้นเสียงของนักร้องแนวเมทัลเป็นไปอย่างไร

จากการให้ผู้รับการทดสอบทดลองร้องเสียงต่างๆ ที่สามารถทำได้ ทั้งการดูดลมเข้าให้เกิดเสียงกรีดร้อง การร้องหวีดเสียงโทนสูง และการร้องคำราม หากดูภาพในคลิปวีดีโอประกอบ (นาทีที่ 3.16) จะเห็นถึงการขยับของเส้นเสียงและการสั่นไหวที่รอบบริเวณนั้น

“เสียงร้องคำรามนั้นดูเหมือนจะเป็นลักษณะการร้องที่ดุดันเกรี้ยวกราดที่สุดที่นักร้องเมทัลร้องออกมา พวกเขาสามารถทำซ้ำแล้วซ้ำอีกชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า และจากภาพที่เราบันทึกได้ ชี้ชัดว่าเสียงที่ออกมานั้นเกิดจากการเคลื่อนไหวของโครงสร้างอวัยวะที่อยู่เหนือโพรงเส้นเสียงขึ้นไป เส้นเสียงขยับแยกออกจากกัน สั่นไหว แต่ไม่เสียดสีกัน นอกนั้นแล้วโพรงเนื้อเยื่อที่อยู่เหนือขึ้นไป ไม่ว่าจะลิ้นปิดกล่องเสียงหรือส่วนอื่นๆ ภายในโพรงเหนือเส้นเสียงนั้น ต่างก็ทำหน้าที่หลักในการสร้างเสียงคำรามของนักร้องเมทัลออกมา โดยการพร้อมใจกันขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวไปรอบๆ เส้นเสียง ดูคล้ายกับการร่ายรำของโพรงอวัยวะ ซึ่งการเคลื่อนไหว การสั่นไหวของโพรงนี้เองที่ก่อให้เกิดเสียงธรรมชาตินี้ออกมา”

อิซเดบสกีอธิบายอย่างละเอียด

“จากประสบการณ์ที่พบเจอผู้คนที่มีปัญหาจากการใช้เสียงที่ผ่านมา ผมคิดว่าบางทีเราอาจจะใช้เทคนิคนี้ของนักร้องเมทัล มาปรับแต่งให้สามารถใช้ได้กับคนทั่วไปด้วย คนในอาชีพครู-อาจารย์ หรืออาชีพที่ต้องมีการใช้เสียงตลอดเวลา อาจนำเทคนิคแบบนี้ไปปรับใช้ได้”

การค้นพบครั้งนี้ทำให้ ดร.คริซทอฟ อิซเดบสกี รู้สึกว่าเคล็ดลับวิชาที่นักร้องเมทัลใช้กันอย่างเป็นธรรมชาติเหล่านี้ น่าจะเอาไปให้คนทั่วไปลองศึกษากันดูได้ อย่างที่เด็กทารกสามารถทำมันได้โดยสัญชาตญาณ และตัวเขาเองรู้สึกให้การยอมรับนับถือศาสตร์แห่งการใช้เสียงร้องของดนตรีเมทัลอย่างจริงจัง

“ชาวเมทัลเขาทำได้ พวกเขาสร้างสรรค์งานที่มีเอกลักษณ์ และท่วงทำนองที่เฉพาะเจาะจงเป็นอย่างมาก ซึ่งมันสอดรับกับภาคดนตรีที่พวกเขาทำได้อย่างลงตัว มันไม่ใช่แค่การขึ้นไปบนเวทีแล้วตะโกนกรีดร้องมั่วๆ แต่พวกเขาสร้างเทคนิคเหล่านี้ขึ้นมาได้จริงๆ ”

หากสรุปโดยรวมจากความเข้าใจของผมเองนะครับ ก็คือ จากกระบวนการข้างต้นนี่เองที่ทำให้นักร้องเมทัลไม่ค่อยได้รับบาดเจ็บในเส้นเสียงจากการใช้เสียงลักษณะนี้ เพราะภาระหลักไม่ได้อยู่ที่เส้นเสียงโดยตรง แต่เป็นโพรงอวัยวะทั้งโพรงที่อยู่เหนือเส้นเสียงขึ้นไปที่รับภาระหลัก เมื่อก้อนลมถูกขับออกจากปอด เดินทางขึ้นมาผ่านหลอดลมจากนั้นจึงจะถึงขั้นตอนการปรับแต่งเสียงของโพรงเส้นเสียงนี้เอง

หากในสถานการณ์ปกติของการใช้เสียงหรือร้องเพลงทั่วไป เส้นเสียงที่ลักษณะคล้ายเนื้อเยื่อพังผืดที่เราเห็นในคลิปนั่นแหละ จะทำหน้าที่สั่นไหว เสียดสี หุบเข้า-ถ่างออก ยืด-หดตัว เพื่อปรับแต่งลมให้ออกมาเป็นเสียงพูด-เสียงร้อง เสียงสูง-ต่ำที่เราได้ยิน ถ้าเส้นเสียงเสียดสีกันหนักมากๆ ก็จะทำให้เกิดอาการบาดเจ็บขึ้นได้ ซึ่งนักร้องโดยทั่วไปมักจะเจออาการเหล่านี้

แต่กรณีของสายเมทัล เส้นเสียงจะปะทะกันน้อยหน่อย แต่ไปหนักที่โพรงเส้นเสียงทั้งโพรงแทน หากดูคลิปที่ 2 เทียบกันจะสังเกตได้เลยว่าโพรงเส้นเสียงของคนที่ร้องเมทัลจะมีอาการบวมมากกว่า เพราะรูปแบบของเมทัล ไม่ได้เน้นที่การปรับแต่งลมให้ออกมาเป็นคำที่สวยงามมีท่วงทำนองมากนัก เส้นเสียงจึงไม่ต้องทำงานหนัก หากแต่สายเมทัลนั้นเน้นการขับลมระดับมหาศาล เพื่อการเปล่งถ้อยคำอันทรงพลังมากกว่า ระบบเคลื่อนไหวของโครงสร้างอวัยวะจึงแตกต่างกัน อาการบาดเจ็บที่เส้นเสียงจึงได้รับน้อยกว่า แต่อาการบาดเจ็บบริเวณกล้ามเนื้อโพรงเส้นเสียงนั้นจะเป็นอย่างไร คงต้องขึ้นอยู่กับการฝึกฝนให้อวัยวะมันจดจำการทำงานของแต่ละคนเองแล้วล่ะครับ

ที่มา – Inside Science

LAMNIDAE

LAMNIDAE is the shark