ตอนแรกก็ด่าให้เพื่อนฟังขำ ๆ ว่าวงนี้ค่อนข้างมั่นหน้า เพราะเล่นถึงอิมแพ็ก อารีน่าฮอลล์ใหญ่เลยทีเดียว (ตอน Foo Fighters มายังเล่นชาเลนเจอร์ ฮอลล์เล็ก)

ออกตัวก่อนว่าไม่ใช่แฟนตัวยงของวง One OK Rock เลย เพิ่งจะได้มาฟังจริง ๆ จัง ๆ ตอนวงนี้ออกอัลบั้มหลัง ๆ ด้วยซ้ำ แต่พอรู้ว่าวงนี้จะมาไทยก็ยอมควักเงินในกระเป๋าจ่ายค่าบัตรไปอยู่ถึงโซน B (3,500 บาท) ซึ่งพูดได้เต็มปากเลยว่า ไม่เสียดายค่าบัตรเลยแม้แต่น้อย เพราะนอกจากศิลปินทั้ง 4 คนจะบรรเลงได้อย่างเกรี้ยวกราด หรือ “ถึงกึ๋น” สมกับที่เป็นวงอันดับหนึ่งของแดนปลาดิบแล้ว อีกองค์ประกอบที่น่าประทับใจไม่แพ้กันคือ visuals ของงาน ไลท์ติ้งไม่น่าเบื่อ (ส่วนตัวชอบแบ็กกราวด์ตอนเล่นเพลง “I Was King”) สปอตไลท์ไม่ค่อยแสบตาเหมือนคอนเสิร์ตหลาย ๆ งาน ส่วนหน้าจอยักษ์ก็คมกริบ ซึ่งดีมาก เพราะอยู่โซนบีด้านหลังจะมองไม่ค่อยเห็นศิลปินแต่ละคนเล่นเท่าไหร่ (โดยเฉพาะทากะ ที่ตัวเล็กชิบหาย)

สังเกตนิดนึงว่าถ้าวงเล่นอัลบั้มใหม่แล้วคนร้องตามจะค่อนข้างน้อย แต่วงก็ไม่ทำให้แฟน ๆ ผิดหวังด้วยการเล่น “Clock Strikes” Mighty Long Fall” “We Are” และจบด้วย “Kanzen Kankaku Dreamer”

อีกหนึ่งอย่างที่ไม่พูดถึงไม่ได้ คือ คนดู! แต่ละคนให้ความร่วมมือ และเฟรนด์ลี่กันจังวะ ตอนตบมือเป็นจังหวะก็โคตรจะพร้อมเพรียง ร้องโอ โอ่ โอ๊ โอก้องอารีนา บางคนร้องตามเป็นภาษาญี่ปุ่นโคตรเป๊ะ (ไม่นับคนดูชาวญี่ปุ่น) ที่มันส์สุด ๆ คือโซนบีด้านหลัง มีแก๊งที่ชวนคนรอบ ๆ มากอดคอโยกด้วยกัน เกาะไหล่เป็นขบวนรถไฟไปรอบ ๆ ต่อด้วย mosh pit ที่ก่อตัวอยู่เรื่อย ๆ และใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ (ถึงจะเป็น mosh pit ที่ไม่ aggressive เท่าคอนฯ วงเมทัล แต่เราคิดว่ากำลังพอดีนะ มีผู้หญิงหลายคนเข้ามาแจมด้วยไม่น้อยเลย)

 

“มันส์ ชิบ หาย”

 

เราเพิ่งมารู้ทีหลังว่ากฎเขาห้ามถ่ายรูป ซึ่งประทับใจมากจ้า คือมันก็มีคนหยิบมือถือมาถ่ายอยู่ดี (รวมถึงเราด้วย) แต่มัน brief มากจริง ๆ แบบหยิบขึ้นมาแชะ ๆ เร็ว ๆ จบ เก็บมือถือใส่กระเป๋า แล้วเอ็นจอยกับคอนเสิร์ต (หรือ mosh pit) ตรงหน้าต่อ อยากให้มีแบบนี้อีกเรื่อย ๆ

ด้วยความรู้ด้านซาวด์ดนตรีที่เกือบเป็นศูนย์ พี่ ๆ ที่ไปด้วยกันบ่นว่า เสียงกีตาร์ค่อนข้างเบา แต่เสียงกลองกับเบสหนักมาก แต่ก็ถือว่าไม่แย่ เพราะงานนี้สำหรับเราแล้ว สิ่งที่สำคัญกว่าซาวด์มันคือพลังของนักดนตรีและคนดู เห็นอยู่ชัด ๆ

นี่ถือว่าเป็นคอนเสิร์ตครั้งแรกที่เราได้ตะโกนว่า “อังกอหรึ” (อังกอร์ในภาษาญี่ปุ่นมันแบบนี้จริง ๆ เหรอวะ วานผู้รู้ตอบ)

ป.ล. นักร้องนำ ทากะ (หรือชื่อเต็ม Takahiro Moruichi) เตี้ยมาก แต่เท่มากจ้า เก๊กหน้ายืนเฉย ๆ กับเคราแห้ง ๆ ก็เท่แล้ว ยอม อดจ้องแขนมันไม่ได้ว่าสักอะไรบ้างวะ

ป.ล. 2 เห็นว่ามีสมาชิก BNK48 มาดูคอนฯ ด้วย ซึ่งเราจะข้าม ๆ ไป ฮ่า ๆ

Aspiring hiker/reporter/musicophile who has a love-hate relationship with Bangkok.