ถ้าจะมีวงดนตรีสักวงที่นำชื่อวงของพวกเขาเองมาตั้งเป็นชื่ออัลบั้ม นั่นคงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรนัก เพราะใคร ๆ เขาก็ทำกันทั่วไป โดยเฉพาะศิลปินหน้าใหม่ที่ออกอัลบั้มแรกแล้วนึกไม่ออกว่าจะใช้ชื่ออะไรดี หรืออีกนัยหนึ่งก็เหมือนเป็นการย้ำชื่อวงเข้าไปเยอะ ๆ ให้เกิดการจดจำนั่นแหละ

แต่กับกรณีของ Weezer อัลบั้มล่าสุดนี้พวกเขากลับมาอีกครั้งพร้อมสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สิบ แถมยังใช้ชื่ออัลบั้มชื่อเดียวกับวงเป็นรอบที่สี่แล้วอีกต่างหาก โดยก่อนหน้านี้สามหนจะใช้โทนสีหน้าปกที่แตกต่างกัน ได้แก่ Blue Album, Green Album, Red Album และกับล่าสุด White Album (ซึ่งผมก็ภาวนาให้มันครบ ๆ เจ็ดสีให้รู้แล้วรู้แรดไปสักที เป็นสีรุ้งไปเลย ฮา ๆๆๆ)

หากการใช้ชื่อวงมาเป็นชื่ออัลบั้มแล้วต้องมีนัยยะเพื่อสื่อความเป็นตัวตนของพวกเขา (โดยมากมักเป็นแบบนั้น) ก็ถือว่าพวกเขาได้บรรลุในสิ่งที่ตั้งใจไว้แล้วล่ะครับ สิบบทเพลงที่พวกเขาสรรค์สร้าง นำพาให้ย้อนกลับไปยุคอัลเทอร์รุ่งเรืองได้โดยง่ายเลย เปิดหัวอัลบั้มด้วย “California Kids” ความ Weezer ทุกอณูลอยมาเตะหูทันที เนื้อหา เมโลดี้สวย ๆ ซาวด์กีตาร์ดิบ ๆ เสียงกลองเรียบง่ายแต่อึกทึก นี่ยังไม่นับท่อนคอรัส “ฮู้ ฮู” อีกนี่เหมือนได้ย้อนวัยไปเจอเพื่อนเก่าเมื่อยี่สิบปีก่อนเลยครับ, “Wind in Our Sail” มาในจังหวะกลางๆที่ใช้เปียโนปูพื้นตลอดเพลง รวมถึงการเล่าเรื่องที่น่าฟังมากของน้า Rivers ฟรอนท์แมนของวง, “Thank God for Girls” มาในมาดฮิปฮอปเจือด้วยซาวด์อัลเทอร์แบบถนัดที่มักจะมีติดอัลบั้มละเพลงเสมอ ๆ ในยุคหลัง ๆ, “Do You Wanna Get High?” ที่ยังทำได้ดีตามมาตรฐาน หม่น ๆ เนิร์ด ๆ เสียงร้องบีบเค้น, “King o the World” จังหวะโยก ๆ เท่ ๆ ที่การเขียนเพลงของ Rivers ยังคงเฉียบมากๆ, “L.A. Girlz” ครบเครื่องเรื่อง Weezer ที่โฉ่งฉ่าง อ้อยอิ่ง เนิบนาบ แถมด้วยโซโล่กีตาร์เจ๋ง ๆ ถือว่าดีงามไม่แพ้งานเก่า ๆ แม้แต่น้อย

ถ้าชอบซาวด์อัลเทอร์ฯ ยุค 90’s รวมถึงชื่นชอบงานเก่า ๆ สมัยยังละอ่อนของพวกเขา อัลบั้มนี้จะไม่มีคำว่าผิดหวังมอบให้รูหูของคุณอย่างแน่นอนครับ

SHARE:Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Buffer this pageEmail this to someonePrint this page